ἀντίβασις
ἀντίβασις, resistance
ἀντίβᾰσις, εως, ἡ,
- resistance, Ph. Bel. 73.14, Plu. Caes. 38, etc.; πρός τι Id. Gen.Socr. 2.584f; ἡ κατʼ ἀντίβασιν ἁφή S.E. M. 10.2; opp. ἐπέρεισις, Sor. 2.10, cf. Antyll. ap. Orib. 9.23.11.
- 2 ground of opposition (?), διαφόρου τετευχότα -σεως Phld. Sign. 27.
- II in the ballista, counter-prop, Vitr. 10.11.9.
I abstr.
1 resistencia
αἱ γὰρ πολλαὶ δυνάμεις ... ἐπισπώμεναι μὲν ἅπασαι τὴν ἀντίβασιν ποιοῦνταί
τὴν ἀντίβασιν τοῦ κλύδωνος
ἡ πρὸς τροφὴν καὶ ποτὸν ἀντίβασις τοῦ λογισμοῦ
κατὰ ἀντίβασιν
con resistencia
• c. gen.
τῆς ἐπερείσεως
τοῦ πνεύματος
2 fil. refutación
διαφόρου [τε] τευχότα ἀντιβ[ά]σεως
II concr. soporte trasero en las ballestas, Vitr.10.10.5, 11.9.
ἀντίβασις, εως (ἡ) [βᾰ]
1 opposition, résistance, Plut. Cæs. 38, etc. ||
2 seconde base d’une colonne, Vitr. 10, 15.
Étym. ἀντιβαίνω.
ἀντίβασις, ἡ, das Entgegentreten, Widerstand, Plut. Caes., oft, u. Sp. Bei Vitruv. 10.15, Gegenbasis.
ἀντίβασις
ἀντιβαίνω
- resistance, Plut.