ἀντιαχέω
ἀντιαχέω, cry
ἀντ-ῐᾰχέω,
- cry or call against, Theoc. Ep. 4.11 codd. (ἀνταχεῦσι Scal.), A.R. 2.828.
gritar a su vez
οἱ δ' ἐρυγόντος ἀθρόοι ἀντιάχησαν
a su bramido respondieron todos con un lamentoπέτραι δ' ἀντιάχησαν
las piedras devolvieron su grito
• responder a gritos
λαοὶ δ' ἀντιάχησαν ὁμοφθόγγων ἀπὸ λαιμῶν
• responder
καὶ ἀντιάχησεν Ἰησοῦς
Σίμων δ' ἀντιάχησε φόβου σημάντορι φωνῇ
ἀντ·ιαχέω-ῶ (3 pl. ao. ἀντιάχησαν) [ιᾰ] crier contre, répondre par des cris, A. Rh. 2, 828.
Étym. ἀντί, ἴαχος.
ἀντιαχέω, dagegen schreien, Theocr. 4 (IX.487), wenn nicht ἀντᾱχεῦσαι zu lesen.