ἀντιβάδην
ἀντιβάδην, going against, opposite
ἀντιβάδην [ᾰ], Adv.
- going against, opposite, ἀ. ὠθεῖν Plu. Isid. 2.381a.
adv. en sentido contrario
ἀ. ὠθοῦντες
ἀντι·βάδην [ῐᾰ] adv. en résistant, Plut. M. 381a.
Étym. ἀντί, βαίνω.
ἀντιβάδην, rückwärtsgehend, Plut. Is. et Os. 74.