ἀξιομακάριστος
ἀξιομακάριστος, worthy to be deemed happy
ἀξιο-μᾰκάριστος [κᾰ], ον,
- worthy to be deemed happy, X. Ap. 34 (Sup.).
digno de alabanza
Σωκράτης
Παῦλος
ἀξιο·μακάριστος, ος, ον [μᾰᾰ] (seul. sup. -ότατος) digne d’être regardé comme heureux, Xén. Ap. 34.
Étym. ἄ. μακαρίζω.
ἀξιομακάριστος, der glücklich gepriesen zuwerden verdient, Xen. Apol. 34.
ἀξιομακάριστος
- worthy to be deemed happy, Xen.