ἀξιομίσητος
ἀξιο-μίσητος [ῑ], ον, = foreg., Plu. Lib.educ. 2.10a, Inv. 537d, D.C. 38.44:—also ἀξιόμῑσος, ον, A. Eu. 366 (lyr.).
digno de odio
πολλοί
ἀξιο·μίσητος, ος, ον [μῑ] c. le préc. Plut. M. 10a, 537c.
Étym. ἄ. μισέω.
ἀξιομίσητος, hassenswürdig, Plut. ed.lib. 14.