ἀποκλάω
ἀποκλάω, to break off
ἀποκλάω2, weep aloud (> κλαίω)
Could not find ἀποκλασθέντα in Logeion dictionaries.
ἀποκλασθέντα aorist passive participle neuter nominative plural, aorist passive participle neuter vocative plural, aorist passive participle neuter accusative plural, aorist passive participle masculine accusative singular of ἀποκλάω
- break off, τὸ κέρας Str. 10.2.19: aor. 2 part. ἀποκλάς Anacr. 17:—Med., AP 7.506 (Leon.):—Pass., σὺν ἱστίῳ . . ἄρμενʼ ἀποκλασθέντα Theoc. 22.14.
- 2 dress vines, Ar. Fr. 109 (unless from ἀπ-οκλάζω (B), q. v.).
- 3 dub. sens. in Hp. Off. 14 (s.v.l.).
1 quebrar, partir, romper
ἰτρίου λεπτοῦ μικρὸν ἀποκλάς
τὸ κέρας
κλάδου ... ἀποκλωμένου
ἄκρα κορύμβου
ἥμισυ δὲ πρίστις ἀπεκλάσατο
• en v. pas.
χηνίσκον ἀποκεκλασμένον
σὺν ἰστίῳ ἄρμενα πάντα ... ἀποκλασθέντα
2 en v. med. curvarse
(sc. σκέλος) ἀποκλᾶται
- to break off:— Mid., Anth.: —Pass., aor1 part. ἀποκλασθέντα Theocr.