ἀποκλίνω
ἀποκλίνω, to turn off
- turn off or aside, ὄνειρον Od. 19.556; αὐγήν Sor. 1.100; turn back, h.Ven. 168: metaph., τὴν διάνοιαν Simp. in Ph. 1164.39:—Pass. (cf. III.1), slope away, of countries, τὰ πρὸς τὴν Γελῴαν ἀποκεκλιμένα D.S. 13.89; of the day, decline towards evening, ἀποκλινομένης τῆς μεσαμβρίης, τῆς ἡμέρης, Hdt. 3.104, 114, 4.181.
- II Pass., to be upset, D. 55.24, Plu. Galb. 27.
- III more freq. intr. in Act.,
- 1 of countries, slope, ὡς πρὸς τὰς ἄρκτους Plb. 3.47.2.
- 2 turn aside or off the road, X. An. 2.2.16, Theoc. 7.130: hence, τὸ πρὸς τὴν ἠῶ ἀποκλίνοντι as one turns to go eastward, Hdt. 4.22.
- 3 slip off, στέφανον -κλίνοντα τῆς κεφαλῆς Philostr. Im. 1.14.
- 4 with a bad sense, fall away, decline, S. OT 1192 (lyr.); ἐπὶ τὸ ῥαθυμεῖν D. 1.13; πρὸς θηριώδη φύσιν Pl. Plt. 309e: generally, tend, incline, πρὸς τὰς ἡδονάς Arist. EN 1121b10, cf. Pl. R. 547e; ἀ. ὡς πρὸς τὴν δημοκρατίαν, πρὸς τὴν ὀλιγαρχίαν, Arist. Pol. 1293b35, 1307a15; ἀ. ἐίς τινα τέχνην Pl. Lg. 847a; πρὸς τὸ κόσμιον ib. 802e; to be favourably disposed, πρός τινα D. 23.105.
- 5 Astrol., of planets, enter the ἀπόκλιμα (q.v.), opp. ἐπίκεντρος εἶναι, Plot. 2.3.1, cf. 3, Ptol. Tetr. 115.
I tr.
1 apartar, desviar
ὑποκρίνασθαι ὄνειρον ἄλλῃ ἀποκλίνοντα
interpretar un sueño dándole otro sentidoαὐγήν
• fig.
τὴν διάνοιαν
2 inclinar
αὐχένα
τὴν κεφαλήν
ἀποκλίνασα καρήατα
• volcar, derramar en v. pas.
ἐλαίου δ' ἀποκλιθῆναι μὲν κεράμιον
3 c. ac. y εἰς y ac. llevar
εἰς αὖλιν ... βοῦς
τὴν κιβωτὸν ... εἰς οἶκον
II intr.
1 c. gen. caer
στέφανον ἀποκλίνοντα τῆς κεφαλῆς
• abs. salirse del camino X.An.2.2.16, JHS 74.98E.19 (Cauno I d.C.), Theoc.7.130
• desaparecer S.OT 1192.
2 c. prep. πρός, εἰς, ἐπί, παρά y ac. marchar, dirigirse
τὸ πρὸς τὴν ἠῶ ἀποκλίνοντι
locución adv. para el que gira en dirección a la aurora e.d. al este
• desviarse
πρὸς τὴν νότιον παραλίαν
ἐφ' ἕτερον μέρος
• tender, inclinarse a
πρὸς θηριώδη ... φύσιν
ἐπὶ δὲ θυμοειδεῖς τε καὶ ἁπλουστέρους (ἄνδρας) ἀποκλίνειν
εἴς τινα τέχνην
πρὸς τὸ κόσμιον
ἐπὶ τὸ ῥαθυμεῖν
πρὸς τὰς ἡδονάς
πρὸς τὴν δημοκρατίαν
πρὸς τὴν ὀλιγαρχίαν
• estar bien dispuesto
πρὸς Κερσοβλέπτην δ' ἀποκλίνειν ὑμᾶς
• inclinarse, tomar el partido de
ἐπὶ τὰς ἐκείνου τύχας
• estar inclinado, estar orientado
παρὰ σπονδύλους καὶ πλευράς
πρὸς τὰς ἄρκτους
τὰ πρὸς τὴν Γελῴαν ἀποκεκλιμένα
3 en v. med. declinar, disminuir
ἀποκλινομένης δὲ τῆς μεσαμβρίης
ἡμέρα
• disminuir
ἡ αἴσθησις τοῦ ... ἅπτεσθαι
4 en astr. entrar en el ἀπόκλιμα
III gram. regir un caso diferente
οὐδὲ αἱ μετοχαὶ τὸ τοιοῦτον ἀποκλίνουσιν
1. met acc., causat. ombuigen, alleen overdr.:
2. zonder acc., act. afbuigen, van richting veranderen:
3. med.-pass., intrans. ten einde komen:
2) häufiger intr., vom Wege abgehen, δόξαντʼ ἀποκλῖναι Soph. O.R. 1192 (Schol. ἐκπεσεῖν); Xen. An. 2.2.17, ausbiegen ; νεὼς νῦν μὲν ὀρθῆς πλεούσης, νῦν δὲ ἀποκλινούσης Dio Chrys. II.366 ; – sich hinneigen, bes.
a) von Gegenden, die nach den Himmelsgegenden bestimmt werden, πρὸς τὴν ἠῶ Her. 4.22 ; vgl. 3.114 ; πρὸς τοὺς ἄρκτους Pol. 3.47.
b) von der Tageszeit, ἡμέρας ἀποκλινομένης, der Tag neigt sich, Her. 4.181 ; vgl. 3.104.
c) von der Neigung, πρὸς τὸ κόσμιον Plat. Legg. VII.802e ; εἴς τινα τέχνην VIII.847a ; ἐπὶ τὰς τύχας Isocr. 4.163 ; ἐπὶ τὸ ῥᾳθυμεῖν Dem. 1.13 ; πρὸς τὴν ἡδονήν Arist. Eth. Nic. 10.1.3 ; öfter im tadelnden Sinne, πρὸς θηριώδη φύσιν Plat. Polit. 309d ; – ἀποκλῖναι καλῶς, zum Guten ausschlagen, Schol. Ar. Nub. 583.
[ἀπο- 1.]
Acc. sing. masc. aor. pple. ἀποκλίναντα.
To bend aside: ἄλλῃ Od. 19.556 (see ἄλλῃ 2.b).
- Ito turn off or aside, τι Od.: to turn back, Hhymn.:—Pass., of the day, to decline, get towards evening, Hdt.
- IIPass. to be upset, Dem.
- IIIintr. in Act. to turn aside or off the road, Xen.; πρὸς τὴν ἠῶ ἀποκλίνοντι as one turns to go Eastward, Hdt.
- 2often in bad sense, to fall away, decline, degenerate, Soph.; ἐπὶ τὸ ῥαιθυμεῖν Dem.:—and without bad sense, to have a leaning, be favourably disposed, πρός τινα Soph.
-
…δʼ ἔπειτα θεῶν ἰότητι καὶ αἴσῃ ἀθανάτῃ παρέλεκτο θεᾷ βροτός, οὐ σάφα εἰδώς. ἦμος δʼ ἂψ εἰς αὖλιν ἀποκλίνουσι νομῆες βοῦς τε καὶ ἴφια μῆλα νομῶν ἐξ ἀνθεμοέντων · τῆμος ἄρʼ Ἀγχίσῃ μὲν ἐπὶ γλυκὺν ὕπνον ἔχευε νήδυμον ,…
NA, Homeric Hymns
-
…τὸ μηδὲν ζώσας ἐναριθμῶ. τίς γάρ, τίς ἀνὴρ πλέον τᾶς εὐδαιμονίας φέρει ἢ τοσοῦτον ὅσον δοκεῖν καὶ δόξαντʼ ἀποκλῖναι ; τὸν σόν τοι παράδειγμʼ ἔχων, τὸν σὸν δαίμονα, τὸν σόν, ὦ τλᾶμον Οἰδιπόδα, βροτῶν οὐδὲν…
Sophocles, Oedipus Tyrannus
-
…ἧχι πάρος περ. τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς · ὦ γύναι, οὔ πως ἔστιν ὑποκρίνασθαι ὄνειρον ἄλλῃ ἀποκλίναντʼ, ἐπεὶ ἦ ῥά τοι αὐτὸς Ὀδυσσεὺς πέφραδʼ ὅπως τελέει · μνηστῆρσι δὲ φαίνετʼ ὄλεθρος πᾶσι μάλʼ, οὐδέ κέ…
Homer, Odyssey
-
…, ἅτε οὐκέτι κεκτημένην ἁπλοῦς τε καὶ ἀτενεῖς τοὺς τοιούτους ἄνδρας ἀλλὰ μεικτούς, ἐπὶ δὲ θυμοειδεῖς τε καὶ ἁπλουστέρους ἀποκλίνειν, τοὺς πρὸς πόλεμον μᾶλλον πεφυκότας ἢ πρὸς εἰρήνην, καὶ τοὺς περὶ ταῦτα δόλους τε καὶ μηχανὰς ἐντίμως ἔχειν…
Plato, Republic
-
…ζῆν κτάσθω. τοῦτον δὴ τὸν νόμον ἀστυνόμοι διαπονούμενοι σῳζόντων, καὶ τὸν μὲν ἐπιχώριον, ἐὰν εἴς τινα τέχνην ἀποκλίνῃ μᾶλλον ἢ τὴν τῆς ἀρετῆς ἐπιμέλειαν, κολαζόντων ὀνείδεσί τε καὶ ἀτιμίαις, μέχριπερ ἂν κατευθύνωσιν εἰς τὸν αὑτοῦ δρόμον…
Plato, Laws
-
…ἀλλὰ φαῖμεν ἂν ἔχειν αὐτὰ εὐθύ τε καὶ περιφερὲς ἐν αὑτοῖς, καὶ κατὰ μὲν τὸ εὐθὺ ἑστάναι οὐδαμῇ γὰρ ἀποκλίνειν κατὰ δὲ τὸ περιφερὲς κύκλῳ κινεῖσθαι, καὶ ὅταν δὲ τὴν εὐθυωρίαν ἢ εἰς δεξιὰν ἢ εἰς ἀριστερὰν ἢ εἰς…
Plato, Republic
-
…ψυχὴ λαμβανομένη τῆς τοιαύτης ἀληθείας ἆρʼ οὐχ ἡμεροῦται καὶ τῶν δικαίων μάλιστα οὕτω κοινωνεῖν ἂν ἐθελήσειεν, μὴ μεταλαβοῦσα δὲ ἀποκλινεῖ μᾶλλον πρὸς θηριώδη τινὰ φύσιν ; πῶς δʼ οὔ ; τί δὲ τὸ τῆς κοσμίας φύσεως ; ἆρʼ οὐ τούτων…
Plato, Statesman
-
…μεγαλοπρεπὲς οὖν καὶ τὸ πρὸς τὴν ἀνδρείαν ῥέπον ἀρρενωπὸν φατέον εἶναι, τὸ δὲ πρὸς τὸ κόσμιον καὶ σῶφρον μᾶλλον ἀποκλῖνον θηλυγενέστερον ὡς ὂν παραδοτέον ἔν τε τῷ νόμῳ καὶ λόγῳ. τάξις μὲν δή τις αὕτη · τούτων δὲ αὐτῶν…
Plato, Laws
-
…θεωρουμένη, καὶ διὰ τὴν εἰς τοὺς ὑποτεταγμένους ὁμιλίαν καὶ τὰς ἄλλας ἀρετάς, ἐποίησε πάντας ὥσπερ ἀπὸ μιᾶς ὁρμῆς ἀποκλῖναι πρὸς τοὺς Ἀθηναίους. διὸ καὶ τοῖς μὲν ἐκ τῆς Σπάρτης πεμπομένοις ἡγεμόσιν οὐκέτι προσεῖχον, Ἀριστείδην δὲ θαυμάζοντες καὶ…
Diodorus Siculus, Library
-
…τούτους καταπατήσας ἐπηρμένος ἡμῖν καὶ πεφυσημένος περιπατεῖ μηδʼ ἀνεχόμενος, ἄν τις ἅπτηται τι αὐτοῦ ὑπομιμνῄσκων, τίνος ἀπολελειμμένος ποῦ ἀποκέκλικεν ; Τί οὖν ; Πλάτων φιλόσοφος οὐκ ἦν ; Ἱπποκράτης γὰρ ἰατρὸς οὐκ ἦν ; ἀλλʼ ὁρᾷς πῶς φράζει Ἱπποκράτης…
Epictetus, Discourses