ἀπτοεπής
ἀπτοεπής, undaunted in speech
Could not find ἀπτοεπὲς in Logeion dictionaries.
ἀπτοεπὲς masculine vocative singular, feminine vocative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἀπτοεπής
ἀπτοεπής, ές,
- reckless in speech, Il. 8.209 (v.l. ἁπτοεπής: fort. ἀεπτο-επής uttering unspeakable words (for ἀϝεπτο-, cf. ϝέπος)).
que dice lo que no es preciso decir o que ataca con palabras, temerario, intrépido al hablar
Ἥρη
λαὸς Ἰουδαίων
•Etim. dud., quizá de ἀ-Ϝεπτο-Ϝεπής ‘que dice palabras indecibles’, cf. ἔπος.
ἀπτο·επής, ής, ές, à la parole hardie, Il. 8, 209.
Étym. *ἄπτοος, de ἀ, πτόα et ἔπος.
ἀπτοεπής, (πτοέω, ἔπος), unerschrocken im Reden, Ἥρη ἀπτοεπές Il. 8.209, nach Anderen ἁπτοεπής, mit Worten angreifend ; s. Scholl. Aristonic. Il. 8.209 (Lehrs bei Friedländer) Apoll. Lex. Hom. 40.16.
ἀπτοεπής
[prob. (ϝ)ι-(ϝ)άπτω as in προϊάπτω + ἔπος.]
Thus, thrower about of words, reckless in speech: Ἥρη ἀπτοεπές Il. 8.209.
ἀπτοεπής , ές (πτόᾱ, πτοιέω): fearless (audacious) of speech, Il. 8.209†.
ἀπτοεπής
a_privat, πτοέω, ἔπος
- undaunted in speech, Il.