ἀπτοεπής
ἀπτοεπής, undaunted in speech
ἀπτοεπής, ές,
- reckless in speech, Il. 8.209 (v.l. ἁπτοεπής: fort. ἀεπτο-επής uttering unspeakable words (for ἀϝεπτο-, cf. ϝέπος)).
que dice lo que no es preciso decir o que ataca con palabras, temerario, intrépido al hablar
Ἥρη
λαὸς Ἰουδαίων
•Etim. dud., quizá de ἀ-Ϝεπτο-Ϝεπής ‘que dice palabras indecibles’, cf. ἔπος.
ἀπτο·επής, ής, ές, à la parole hardie, Il. 8, 209.
Étym. *ἄπτοος, de ἀ, πτόα et ἔπος.
ἀπτοεπής, (πτοέω, ἔπος), unerschrocken im Reden, Ἥρη ἀπτοεπές Il. 8.209, nach Anderen ἁπτοεπής, mit Worten angreifend ; s. Scholl. Aristonic. Il. 8.209 (Lehrs bei Friedländer) Apoll. Lex. Hom. 40.16.
ἀπτοεπής
[prob. (ϝ)ι-(ϝ)άπτω as in προϊάπτω + ἔπος.]
Thus, thrower about of words, reckless in speech: Ἥρη ἀπτοεπές Il. 8.209.
ἀπτοεπής , ές (πτόᾱ, πτοιέω): fearless (audacious) of speech, Il. 8.209†.
ἀπτοεπής
a_privat, πτοέω, ἔπος
- undaunted in speech, Il.