Logeion | ἅπτω

ἅπτω, fut. ἅψω: aor. ἧψα:—Pass., pf. ἧμμαι, Ion. ἅμμαι Hdt. 1.86: fut. ἅψομαι Od. 9.379, ἁφθήσομαι (συν-) Gal. 3.311:—Med., v. infr. (cf. ἑάφθη):—

fasten or bind to, used by Hom., once in Act., ἅψας ἀμφοτέρωθεν . . ἔντερον οἰός (of a lyre-string) Od. 21.408; once in Med., ἁψαμένη βρόχον . . ἀφʼ ὑψηλοῖο μελάθρου having fastened the noose to the beam (to hang herself), 11.278; so later ἅψεται ἀμφὶ βρόχον . . δείρᾳ E. Hipp. 770; ἁψαμένη βρόχον αὐχένι A.R. 1.1065:—Act., βρόχους ἅ. κρεμαστούς E. Or. 1036; but βρόχῳ ἅ. δέρην Id. Hel. 136, cf. AP 7.493 (Antip. Thess.).
- - 2 join, ἅ. χορόν A. Eu. 307; πάλην τινὶ ἅ. fasten a contest in wrestling on one, engage with one, Id. Ch. 868: —Pass., ἅπτεσθαι τὴν Μεγαρέων πόλιν καὶ Κορινθίων τοῖς τείχεσιν Arist. Pol. 1280b14.
- II more freq. in Med., ἅπτομαι, fut. ἅψομαι, aor. ἡψάμην E. Supp. 317, with pf. Pass. ἧμμαι S. Tr. 1010 (lyr.), Pl. Phdr. 260e:—fasten oneself to, grasp, c. gen., ἅψασθαι γούνων Il. 1.512; χειρῶν 10.377; ἁψαμένη δὲ γενείου Ὀδυσσῆα προσέειπεν Od. 19.473; ἅπτεσθαι νηῶν Il. 2.152; βρώμης δʼ οὐχ ἅπτεαι οὐδὲ ποτῆτος; Od. 10.379, cf. 4.60; ὡς δʼ ὅτε τίς τε κύων συὸς . . ἅπτηται κατόπισθε . . ἰσχία τε γλουτούς τε Il. 8.339; ἅπτεσθαι τοῦ ἐπεόντος ἐπὶ τῶν δενδρέων καρποῦ Hdt. 2.32; τῶν τύμβων ἁπτόμενοι Id. 4.172; ἅπτεσθαί τινος, Lat. manus inicere alicui, Id. 3.137; οὔτʼ ἔθιγεν οὔθʼ ἥψαθʼ ἡμῶν E. Ba. 617; τῶν σφυγμῶν feel the pulse, Arr. Epict. 3.22.73: metaph., take hold of, cleave to, Pl. Lg. 967c.
- - - b abs., τῶν μὲν γὰρ πάντων βέλεʼ ἅπτεται for the spears of all the Trojans reach their mark, Il. 17.631; ἀμφοτέρων βέλεʼ ἥπτετο 8.67.
    - c ἅ. τῆς γῆς land, D.S. 4.48.
- III metaph., engage in, undertake, βουλευμάτων S. Ant. 179; ἀγῶνος E. Supp. 317; πολέμου prosecute it vigorously, Th. 5.61; ἧπται τοῦ πράγματος D. 21.155; ψυχὴ ἡμμένη φόνων Pl. Phd. 108b, cf. E. IT 381; τῶν μεγίστων ἀσεβημάτων Plb. 7.13.6; so ἅ. τῆς μουσικῆς καὶ φιλοσοφίας Pl. R. 411c; ἐπιτηδεύματος ib. 497e; γεωμετρίας Id. Plt. 266a; τῆς θαλάττης Plb. 1.24.7; ἅπτεσθαι λόγου E. Andr. 662, Pl. Euthd. 283a (but ἅπτεσθαι τοῦ λόγου attack, impugn the argument of another, Id. Phd. 86d); τούτων ἥψατο touched on these points, handled them, Th. 1.97; ἅ. τῆς ζητήσεως Arist. GC 320b34; but also, touch on, treat superficially, Pl. Lg. 694c, Arist. EE 1227a1.
- - - b abs., begin, set to work, ταῖς διανοίαις Ar. Ec. 581.
  - 2 fasten upon, attack, Pi. N. 8.22, A. Ag. 1608, etc.; μόνον τῷ δακτύλῳ Ar. Lys. 365; τῆς οὐραγίας Plb. 2.34.12; esp. with words, Hdt. 5.92.γʹ; of diseases, ἧπταί μου S. Tr. 1010, cf. Gal. 15.702; ἥψατο τῶν ἀνθρώπων Th. 2.48; ὅσα ἅπτεται ἀνθρώπων all that feed on human flesh, ib. 50.
  - - b lay hands on, χρημάτων Pl. Lg. 913a; τῶν ἀλλοτρίων Id. R. 360b, etc.
  - 3 touch, affect, ἄλγος οὐδὲν ἅπτεται νεκροῦ A. Fr. 255, cf. S. OC 955; ἅπτει μου τοῖς λόγοις τῆς ψυχῆς Pl. Ion 535a; τῆς ἐμῆς ἥψω φρενός E. Rh. 916; ὥς μου χρησμὸς ἅ. φρενῶν Ar. Eq. 1237; make an impression upon, ἡμῶν OGI 315.56 (Pessinus, ii B. C.).
  - 4 grasp with the senses, perceive, S. OC 1550, Pl. Phd. 99e; apprehend, τῆς αἰτίας Arist. Resp. 472a3.
  - 5 have intercourse with a woman, Pl. Lg. 840a, Arist. Pol. 1335b40, 1 Ep.Cor. 7.1; εὐνῆς E. Ph. 946.
  - 6 come up to, reach, overtake, X. HG 5.4.43; attain, τῆς ἀληθείας Pl. Phd. 65b; τοῦ τέλους Id. Smp. 211b: in Pi., c. dat., ἀγλαΐαις P. 10.28; στάλαισιν Ἡρακλείαις Id. I. 4(3).12; but also c. gen., Ἡρακλέος σταλᾶν Id. O. 3.44.
  - 7 make use of, avail oneself of, τῆς τύχης E. IA 56.
  - 8 Geom., of bodies and surfaces, to be in contact, Arist. Ph. 231a22, cf. Metaph. 1002a34, al., S.E. M. 3.35; of lines or curves, meet, Euc. 3Def. 2; touch, Id. 4Def. 5, Archim. Sph.Cyl. 1.28; pass through a point, Euc. 4Defs. 2,6; of points, lie on a line or curve, ib.Defs. 1,3; ἅπτεται τὸ σημεῖον θέσει δεδομένης εὐθείας the locus of the point is a given straight line, Id. ap. Papp. 656.6, al.
B Act., kindle, set on fire (i.e. by contact of fire), Hdt. 8.52, etc. (so in Med., Call. Dian. 116); ἐρείκης θωμὸν ἅψαντες πυρί A. Ag. 295: metaph., πυρσὸν ὕμνων Pi. I. 4(3).43:—Pass., to be set on fire, ὁ μοχλὸς ἐλάϊνος ἐν πυρὶ μέλλεν ἅψεσθαι Od. 9.379; ὡς ἅφθη τάχιστα τὸ λήιον . . ἅψατο νηοῦ as soon as the corn caught fire, it set fire to the temple, Hdt. 1.19; πυρῆς ἤδη ἁμμένης ib. 86; ἧπται πυρί E. Hel. 107.
- II ἅ. πῦρ kindle a fire, ib. 503:—Pass., ἄνθρακες ἡμμένοι red-hot embers, Th. 4.100; δᾷδʼ ἐνεγκάτω τις ἡμμένην Ar. Nu. 1490, cf. Pl. 301.
- III cook, Alex. 124.1.

A c. suj. anim. o abstr. y varios regímenes

I c. ac., en v. act. sujetar, atar ἔντερον οἰός Od.21.408, βρόχους E.Or.1036, βρόχῳ γ' ἅ. ... δέρην atar el cuello con una cuerda E.Hel.136, βρόχον AP 7.493 (Antip.Thess.), χορὸν ἅψωμεν formemos un coro A.Eu.307, πάλην ... μέλλει ἅψειν va a trabar una lucha A.Ch.868, cf. Pl.Cra.417e

• unir τὴν Μεγαρέων πόλιν καὶ Κορινθίων τοῖς τείχεσιν Arist.Pol.1280^b14

• en v. med. ἁψαμένη βρόχον tras atarse un lazo, Od.11.278, A.R.1.1065, ἀγχόνην ἅψαντο se ataron una cuerda para ahorcarse, Semon.2.18, cf. A.Fr.47a.14, κρεμαστὸν ἅψεται ἀμφὶ βρόχον E.Hipp.110.

II gener. c. gen., en v. med.

1 c. gen. de pers. y partes del cuerpo tocar γούνων Il.1.512, cf. Plu.2.1100a, χειρῶν Il.10.377, γενείου Od.19.473, φόνου E.IT 381, τῶν σφυγμῶν tomar el pulso Arr.Epict.3.22.73, αὐτοῦ Hierocl.Facet.186, αὐτῶν Eu.Luc.18.15, cf. Eu.Marc.10.13, Eu.Matt.17.7, τῆς χειρὸς αὐτῆς Eu.Matt.8.15, μή μου ἅπτου no me toques, Eu.Io.20.17

• c. ac. indicando acción curativa τὸν δὲ ἁψάμενος Sol.1.62, χεῖρα ἥψατο Eu.Matt.8.3

• c. gen. de cosas τῶν τύμβων Hdt.4.172

• fig. ἄνθρωπος ... ζῶν ... ἅπτεται τεθνεῶτος εὕδων, ἐγρηγορὼς ἅπτεται εὕδοντοςel nombre vivo roza con su propia muerte al dormir; despierto, roza con su sueño (c. juego de palabras con ἅπτω B 1 q.u.) Heraclit.B 26

• c. gen. de abstr. ἅπτεται τοῦ αἰσθητοῦ está en contacto con lo sensible Numen.11.19, ἅψασθαι μυστηρίων participar de los sacramentos Synes.Ep.41 (p.59)

• medic. adherirse ἡ σάρξ ... ἅπτεται τοῦ ὀστέου la carne se adhiere al hueso Hp.Art.50, αἱ ὑστέραι ... τῆς κύστιος Hp.Mul.2.137.

2 en contextos hostiles c. suj. y gen. de anim. o abstr. tocar, alcanzar, atacar κύων συός ... ἠὲ λέοντος Il.8.339, τοῦδε τ' ἀνδρός A.A.1608, μόνον Στρατυλλίδος τῷ δακτύλῳ Ar.Lys.365, τῶν ἀνθρώπων Th.2.48, οὐραγίας Plb.2.34.12, de ciertos animales ὅσα ἀνθρώπων ἅπτεται cuantos son nocivos para los hombres Th.2.50

• atacar en gener. τῶν κυρίων πόρων τῆς πόλεως Plb.30.31.12, μὴ ἅπτεσθε τῶν χριστῶν μου no toquéis a mis ungidos LXX Ps.104.15

• abs. hacer blanco πάντων βέλε' Il.17.631, cf. 8.67

• fig. de ataques verbales atacar ἐσλῶν Pi.N.8.22, τοῦ λόγου impugnar un argumento Pl.Phd.86d, πολλὰς ἀθεότητας ... τῶν τοιούτων ἅπτεσθαι que caigan sobre ellos acusaciones de impiedad Pl.Lg.967c.

3 c. suj. de pers. y compl. en gen. c. indicaciones locales alcanzar, llegarse a Ἡρακλέος σταλᾶν Pi.O.3.43, τῶν ἀνδρῶν X.HG 5.4.43, τοῦ τέλους alcanzar la meta Pl.Smp.211b, τῆς γῆς desembarcar D.S.4.48

• tb. c. dat. στάλαισιν ἅπτονθ' Ἡρακλείαις Pi.I.3(4).30, ἀγλαΐαις Pi.P.10.28

• fig. ἡ ψυχὴ τῆς ἀληθείας ἅπτεται Pl.Phd.65b.

4 c. suj. de pers. y gen. de abstr. o n. de acción emprender ἀγῶνος E.Supp.317, τοῦ λόγου E.Andr.662, φόνων Pl.Phd.108b, ἀσεβημάτων Plb.7.13.6, τούτων ... ἐν τῇ Ἀττικῇ ξυγγραφῇ Th.1.97

• dedicarse a τοῦ πολέμου continuar la guerra Th.5.61, γεωμετρίας Pl.Plt.266a, μουσικῆς δὲ καὶ φιλοσοφίας Pl.R.411c, τοῦ ἐπιτηδεύματος Pl.R.497e, τῆς ζητήσεως Arist.GC 320^b34, τῆς θαλάττης Plb.1.24.7, αὐτῆς γὰρ τῆς ἁρμονίας Aristox.Harm.6.8, τοῦ πράγματος ἧπται se ha puesto con ese asunto D.21.155

• poner en práctica τῆς διανοίας Ar.Ec.581.

5 c. suj. de pers. y gen. de cosas y pers. hacerse con, tomar, apresar νηῶν Il.2.152, βρώμης ... οὐδὲ ποτῆτος Od.10.379, αὐτοῦ Hdt.3.137, τοῦ καρποῦ Hdt.2.32, τῶν καμήλων Ael.VH 12.37, τῶν ἐμῶν χρημάτων Pl.Lg.913a, τῶν ἀλλοτρίων Pl.R.360b, cf. Herm.Sim.1.11, κτήνους D.P.Au.1.5

• fig. τῆς τύχης aprovecharse del trance E.IA 57, μὴ τῶν ἀρίστων ἅπτεται βουλευμάτων no se atiene a las mejores decisiones S.Ant.179, παιδείας ... ὀρθῆς οὐχ ἧφθαι que no tiene idea de lo que es una buena educación Pl.Lg.694c, ἔργων τῶν προσηκόντων ἁπτομένους tomando la iniciativa de las medidas indispensables Aen.Tact.2.3, c. suj. de abstr. ἁ χείρων Ἐρυσίχθονος ἅψατο βωλά la peor idea se adueñó de Erisictón Call.Cer.32.

6 c. suj. de pers. y compl. abstr. en gen. percibir σου (la luz), S.OC 1550, τῆς τοιαύτης αἰτίας Arist.Iuu.472^a3, sensaciones, Pl.Phd.99e.

7 c. suj. anim. y régimen anim. en gen. tener trato sexual γυναικός Pl.Lg.840a, 1Ep.Cor.7.1, fig. μὴ γὰρ εὐνῆς ἥψατ' no ha llegado al lecho nupcial E.Ph.946

• abs., Arist.Pol.1335^b40.

8 c. suj. gener. de cosas y abstr. y gen. de pers. afectar, impresionar θανόντων δ' οὐδὲν ἄλγος ἅπτεται S.OC 955, cf. A.Fr.255, de palabras μοῦ ... τῆς ψυχῆς Pl.Io 535a, el vino τῆς κεφαλῆς Gal.15.702, ἡμῶν OGI 315.56 (III d.C.)

• c. suj. anim. τῆς ἐμῆς ἥψω φρενός me has conmovido las entrañas E.Rh.916.

9 en gener. estar en contacto c. gen. o abs. Arist.Ph.231^a22, Metaph.1002^a34

• geom. de líneas encontrarse, incidir Euc.3 Def.2, 4 Def.2, 6, 1 Def.8, S.E.M.3.35.

B gener. c. suj. de pers. y compl. de términos que significan ‘fuego’ o lo admiten.

1 tr. prender fuego, encender θυμὸν ἅψαντες πυρί A.A.295, πῦρ E.Hel.503, cf. Nonn.D.21.135, στυππεῖον Hdt.8.52, πυρὸς ἧψε φάος A.Fr.451u.9, πυρὸς σέλας ... ἅψας Emp.B 84.3

• abs. ἧψε enciende el fuego Alex.124.1, fig. κεῖνον ἅψαι πυρσὸν ὕμνων que aquel alumbre el fuego de mis himnos Pi.I.3(4).61

• en v. pas. δᾷδ' ἐνεγκάτω τις ἡμμένην que alguien traiga una antorcha encendida Ar.Nu.1490, ἡμμένον σφηκίσκον Ar.Pl.301

• en v. med. φάος ἅπτεται ἑαυτῷ enciende para sí una luz ref. a los sueños, Heraclit.B 26, πεύκην Nonn.D.48.202, βοτῆρι [ἁψ]αμένῳ ... φλόγα πεύκης Pamprepius 3.120

• c. gen. τὸ λήιον ... ἅψατο νηοῦ Hdt.1.19.

2 intr., en v. med. prender ὁ μοχλὸς ἐλάϊνος ἐν πυρὶ μέλλεν ἅψεσθαι la estaca de olivo iba a prender en el fuego, Od.9.379, de Troya ἧπται E.Hel.107, ὁ Πρωτεὺς ὁ Φάριος ... ἐς πῦρ ἅπτεται Philostr.VS 593.
•Cf. ἁφή.

1 ἅπτω (impf. ἧπτον, f. ἅψω, ao. ἧψα, pf. inus. ; pass. ao. ἥφθην, ao. 2 ἥφην, pf. ἧμμαι) ajuster, attacher, nouer : τι, Od. 21, 408, qqe ch. ; βρόχῳ ἅ. δέρην, Eur. Hel. 136, ou βρόχους ἅ. κρεμαστούς, Eur. Or. 1036, attacher un lacet à son cou pour se pendre : ἅ. χορόν, Eschl. Eum. 307, former (litt. nouer) un chœur de danse ; ἅ. πάλην τινί, Eschl. Ch. 868, engager une lutte avec qqn ; abs. λύουσ’ εἴθ’ ἅπτουσα, Soph. Ant. 40, déliant ou attachant, c. à d. quoi que je fasse, sorte de proverbe ||

Moy. ἅπτομαι (impf. ἡπτόμην, f. ἅψομαι, ao. ἡψάμην, pf. ἧμμαι)

I attacher pour soi : βρόχον ἀπὸ μελάθρου, Od. 11, 278, un lacet au plafond (pour se pendre) ||

II toucher, d’où :

1 atteindre, gén. : ἀμφοτέρων βέλε’ ἥπτετο, Il. 8, 67, les traits les atteignirent tous deux ; ἅ. τῆς γῆς, DS. 4, 48, toucher terre : rar. avec le dat. Pd. P. 10, 28 ; I. 3, 30 ; fig. τῆς ἀληθείας, Plat. Phæd. 65b, etc. parvenir à la vérité ; τοῦ τέλους, Plat. Conv. 211b, toucher au but, atteindre le but ; p. ext. saisir par les sens ou par l’esprit, percevoir, Soph. O.C. 1550 ; Plat. Phæd. 99e ||

2 toucher, se mettre en contact avec, d’où avoir des relations intimes avec, gén. Eur. Ph. 953 ; Plat. Rsp. 701b, etc. ||

3 toucher pour prendre, en parl. de nourriture : ἅ. βρώμης, ποτῆτος, Od. 10, 379, prendre de la nourriture, de la boisson ; ὅσα ὄρνεα καὶ τετράποδα ἀνθρώπων ἅπτεται, Thc. 2, 50, toutes les espèces d’oiseaux et de quadrupèdes qui se nourrissent de chair humaine ; particul. toucher en suppliant : ἅ. γούνων, Il. 1, 512, ou γονάτων, Pd. Eur. ; χειρῶν, Il. 10, 377 ; γενείου, Od. 19, 473, toucher les genoux, les mains, la barbe de qqn en suppliant ||

4 avec idée d’hostilité, porter la main sur, s’attaquer à, τινος, Eschl. Ag. 1608 ; Soph. O.C. 830 ; Plat. Rsp. 465b, etc. porter la main sur qqn ; τῶν ἀλλοτρίων, Plat. Rsp. 360b, s’attaquer au bien d’autrui ; d’où, en parl. de troupes, d’armées, attaquer, Xén. Hell. 5, 4, 43, etc. ; Pol. 2, 34 ; fig. πόνοι ἅπτονται τοῦ σώματος, Xén. Cyr. 1, 6, 25, la fatigue envahit le corps ; en parl. de maladies, de fléaux : ἅ. τῶν ἀνθρώπων, Thc. 2, 48, s’attaquer aux hommes ; cf. Thc. 2, 50 ; Soph. Tr. 1009 ; de même attaquer en paroles, par des reproches ou des injures, Hdt. 5, 92, 3 ; sans idée de violence, ἅ. τῶν λόγων, Plat. Phæd. 86d, Rsp. 497e, s’attaquer aux arguments d’autrui, les discuter ||

5 fig. mettre la main à, se mettre à, s’adonner à : ἔργου, Xén. Hell. 1, 4, 5 ; πράγματος, Dém. 564, 26 ; πολέμου, Thc. 5, 61, s’attacher à une œuvre, à une affaire, à une guerre, c. à d. entreprendre une œuvre, etc. ; λόγων, Eur. Ion 544 ; Plat. Rsp. 539a, nouer un entretien (mais v. ci-dessus 4, ἅ. τῶν λόγων) ; φιλοσοφίας, Plat. Phæd. 64a, s’adonner à l’éloquence, à la philosophie ; en mauv. part : φόνου, Eur. I.T. 381 ; Plat. Phæd. 108b ; ἀσεβημάτων, Pol. 7, 13, commettre un meurtre, des actes d’impiété ; abs. se mettre à la besogne, Ar. Eccl. 582 ||

6 fig. se rattacher à, être en rapport avec : τινος, Plat. Soph. 261c, Parm. 165d, etc. avec qqe ch. ||

➳ Pass. ao. 1 ion. ἅφθην, Hdt. 1, 19. Ao. 2 subj. 3 sg. ἁφῇ, Arstt. H.A. 8, 4, 8 ; inf. ἁφῆναι, D. Chr. 36, p. 93 Reiske. Pf. ion. ἇμμαι, Hdt. 1, 86. — Moy. impf. ion. ἁπτόμην, Il. 2, 171 (vulg.) Hdt. 3, 137 ; 6, 70. Ao. ion. ἁψάμην, Il. 10, 377 ; 23, 666 ; Sim. am. fr. 1, 18 ; Hdt. 1, 19.

Étym. R. indo-europ. *h₂ep-, joindre, approprier ; cf. ἁφή, lat. aptus ; l’aspiration initiale étant second., d’après R. *sep-, v. ἕπω.

2 ἅπτω (impf. ἧπτον, f. ἅψω, ao. ἧψα, pf. inus. ; pass. ao. ἥφθην, pf. ἧμμαι) allumer : πεύκας, Eur. Or. 1543 ; λύχνον, Ar. Nub. 18, etc. allumer des torches de résine, une lampe ; fig. πυρσὸν ὕμνων, Pd. I. 3, 61, faire brûler un flambeau d’hymnes ; au pass. δᾷς ἡμμένη, Ar. Nub. 1490, flambeau allumé ; ἄνθρακες ἡμμένοι, Thc. 4, 100, charbons embrasés ||

Moy. (inf. f. ἅψεσθαι) s’allumer, Od. 9, 379.

Étym. v. le préc.

ἅπτω, aor. act. ἧψα, Ion. med. ἁψάμην; aor. pass. ἥφθην, Ion. ἅφθην; perf. med.-pass. ἧμμαι, Ion. ἅμμαι; fut. ἅψω
1. met acc. vastmaken, bevestigen, meestal act.: ἅψας ἀμφοτέρωθεν … ἔντερον οἰός die een schaapsdarm (als snaar) aan beide kanten vastmaakt Od. 21.408; βρόχῳ ἅ. δέρην haar hals in een strop leggen Eur. Hel. 136; ook med.: ἁψαμένη βρόχον ἀφ’ ὑψηλοῖο μελάθρου haar strop aan de hoge zoldering bevestigd hebbend Od. 11.278; overdr.: τοιάνδε πάλην ... δισσοῖς μέλλει ... ἅψειν zo’n worsteling dreigt hij aan te gaan met twee tegenstanders Aeschl. Ch. 868; χορὸν ἅψωμεν laten wij een reidans vormen Aeschl. Eum. 307.
2. met gen. (soms dat.), alleen med.
a. raken, aanraken: βρώμης δ’ οὐχ ἅπτεαι maar eten raak je niet aan Od. 10.379; ἀμφοτέρων βέλε’ ἥπτετο de projectielen raakten beide partijen (of abs.: de projectielen van beide partijen sloegen in) Il. 8.67; τῶν ἀλλοτρίων ... μὴ ἅπτεσθαι andermans goed niet aanraken Plat. Resp. 360b; θανόντων δ’ οὐδὲν ἄλγος ἅπτεται geen enkele smart beroert de doden Soph. OC 955; seks.: οὔτε τινὸς πώποτε γυναικὸς ἥψατο hij heeft nooit één enkele vrouw aangeraakt Plat. Lg. 840a; γυναικὸς μὴ ἅ. geen gemeenschap met een vrouw hebben NT 1 Cor. 7.1; abs.: ὥστε ἅπτεσθαι τὴν Μεγαρέων πόλιν καὶ Κορινθίων τοῖς τείχεσιν zodat de stad Megara en de stad Corinthe elkaar met de muren raken Aristot. Pol. 1280b14; bereiken: σχεδὸν ἄν τι ἅπτοιτο τοῦ τέλους dan zou hij bijna zijn einddoel bereiken Plat. Smp. 211b.
b. beetpakken, grijpen: καὶ τοῦδε τἀνδρὸς ἡψάμην ik heb ook deze man te pakken gekregen Aeschl. Ag. 1608; ὡς ἥψατο γούνων toen zij zijn knieën had omvat (als smekeling) Il. 1.512; overdr. waarnemen, gewaarworden: νῦν δ’ ἔσχατόν σου τοὐμὸν ἅπτεται δέμας nu wordt mijn lichaam u (het licht) voor het laatst gewaar Soph. OC 1550; πότε … ἡ ψυχὴ τῆς ἀληθείας ἅπτεται; wanneer wordt de ziel de waarheid gewaar? Plat. Phaed. 65b.
c. aanpakken, ondernemen: ἅ. τοῦ πολέμου de oorlog beginnen Thuc. 5.61.2; ἁπτόμενοι φιλοσοφίας zich op filosofie toeleggend Plat. Phaed. 64a; perf. betrokken zijn bij: φόνων ἀδίκων ἡμμένην (de ziel) betrokken bij onrechtvaardige doodslag Plat. Phaed. 108b; met woorden (flink) aanpakken: ἀλλήλων ἅπτοντο καταιτιώμενοι ze pakten elkaar flink aan met beschuldigingen Hdt. 5.92γ.4; aanvallen: ἅπτεσθαι τῶν ἀνδρῶν de mannen te lijf te gaan Xen. Hell. 5.4.43; aanroeren, behandelen: ἅψασθαι ... λόγου een punt ter sprake brengen Eur. Andr. 662; τούτων δὲ ὅσπερ καὶ ἥψατο ἐν τῇ Ἀττικῇ ξυγγραφῇ en wie deze dingen heeft aangeroerd in zijn Attische geschiedenis Thuc. 1.97.2.

2. ἅπτω, aor. act. ἧψα, Ion. med. ἁψάμην; aor. pass. ἥφθην, Ion. ἅφθην; perf. med.-pass. ἧμμαι, Ion. ἅμμαι; fut. ἅψω
1. met acc. in brand steken, aansteken, meestal act.: στυππεῖον ἅ. teer in brand steken Hdt. 8.52.1; λύχνον ἅ. een lamp aansteken Aristoph. Nub. 57; ook pass.: ὡς ἅφθη τάχιστα τὸ λήϊον zodra het gewas in brand was gestoken Hdt. 1.19.1.
2. intrans. med. in brand raken, vlam vatten: ὁ μοχλὸς ... μέλλεν ἅψεσθαι de staak stond op het punt vlam te vatten Od. 9.379; λαβόντες ἡμμένον σφηκίσκον als we een brandende paal gepakt hebben Aristoph. Pl. 301.

ἅπτω ¹, heften, anknüpfen, Plat. Crat. 417e τὸ ἅπτειν καὶ τὸ δεῖν ταὐτόν ἐστι ; Hom. activ. Od. 21.408 ἅψας ἀμφοτέρωθεν ἐϋστρεφὲς ἔντερον οἰός ; χορὸν ἅπτειν, den Reihen schlingen, vom Anfassen mit den Händen beim Tanz, Aesch. Eum. 297 ; πάλην τινί, einen Ringkampf mit Jem. anknüpfen, mit Einem anbinden, Ch. 855 ; βρόχους κρεμαστούς, die Schlinge anknüpfen, so daß sie herabhängt, Eur. Or. 1036 ; vgl. Hel. 135 βρόχῳ δέρην, wie Antip.Thess. 84 (VII.493). – Viel häufiger med., Od. 11.278 ἁψαμένη βρόχον ἀφʼ ὑψηλοῖο μελάθρου ; sich anheften, anknüpfen in verschiedenen Beziehungen,
   a) anfassen, berühren, γούνων Il. 1.512 ; χειρῶν δʼ ἁψάσθην, gewaltsam, 10.377 ; γενείου, am Kinn fassen, Od. 19.473 ; νηῶν ἠδʼ ἑλκέμεν εἰς ἅλα, Hand an die Schiffe legen u. sie ins Meer ziehen, Il. 2.152 ; κύων συὸς ἠὲ λέοντος ἅπτηται κατόπισθε, ποσὶν ταχέεσσι διώκων, ἰσχία τε γλουτούς τε Il. 8.339 ; ohne cas., τῶν πάντων βέλεʼ ἅπτεται, ὅς τις ἀφείη Il. 17.631 ; ἀμφοτέρων βέλεʼ ἥπτετο 8.67 ; κύνει ἁπτόμενος ἣν πατρίδα Od. 4.522 ; οἱ δέ τʼ ἔνερθεν ὑποσσείουσιν ἱμάντι ἁψάμενοι ἑκάτερθε 9.386 ; γονάτων Pind. N. 8.14 ; Eur. Hec. 241.
   b) ergreifen, antasten, sich bemächtigen, χρημάτων, τῶν ἀλλοτρίων Plat. Legg. XI.913a, Rep. II.360b ; πόνοι ἅπτονται τοῦ σώματος, greifen den Körper an, Xen. Cyr. 1.6.25 ; θανόντων οὐδὲν ἄλγος, die Toten berührt, trifft kein Schmerz, Soph. O.C. 959 ; Eur. Alc. 940.
   c) feindlich angreifen, Aesch. Ag. 1590 ; Xen. Hell. 5.4.43, Cyr. 5.1.14, im Ggstz von ἀπέρχεσθαι ; – τῆς οὐραγίας Pol. 2.34 ; von Krankheiten, z.B. der Pest, Thuc. 2.48 ; ὀργὴ ἧπται τῆς πόλεως Pol. 31.7 ; Hand anlegen, γονέων, an die Aeltern, Plat. Rep. V.465b ; τοῦδʼ ἀνδρός Soph. O.C. 826 ; Plat. Symp. 221b ; ἔπεσίν τινος, mit Worten angreifen, schelten ; ohne ἔπεσιν Her. 5.92.3 ; τοῖς λόγοις τῆς ψυχῆς Plat. Ion 535a ; φρενὸς ἅπτεσθαι, kränken, Eur. Rhes. 916 ; χρησμὸς ἅπτεται φρενῶν Ar. Eq. 1233.
   d) Speise anrühren, βρώμης, ποτῆτος Od. 10.379 ; σίτου 4.60 (zugreifen); ὅς κεν ἐμῆς γε χοίνικος ἅπτηται Od. 19.28 ; Thuc. 2.50 ὅσα ὄρνεα καὶ τετράποδα ἀνθρώπων ἅπτεται ; Sp. häufig οἴνου ἅπτεσθαι.
   e) ein Werk angreifen, sich an etwas machen, ἔργου Xen. Hell. 1.4.5 ; πολέμου Thuc. 5.61 ; πράγματος Dem. 18.141 ; τῆς τῶν ἱματίων ἐργασίας Plat. Polit. 280e ; oft λόγων, Eur. Ion. 544 ; Plat. Rep. VII.539a ; aber Polit. 275e ist λόγου ἅπτεσθαι den Sinn verstehen ; ἀντιλογίας V.454b ; φιλοσοφίας Phaed. 64a u. öfter ; schlechte Taten, Verbrechen, φόνου Eur. I.T. 381 ; φόνων, κλωπείας Plat. Phaed. 108b, Legg. VII.823e ; ἀσεβημάτων Pol. 7.13 ; ψευδέων Pind. P. 3.29.
   f) erreichen, ἀληθείας Plat. Phaed. 65b u. öfter.
   g) in Vrbdgn wie εὐνῆς Eur. Phoen. 953, γυναικῶν Plat. Rep. V.701b, ὥρας Legg. VIII.837b, vgl. 840a, τῶν καλῶν Xen. Mem. 1.3.8 streift die Bdtg an genießen ; vgl. Arist. H.A. 5.14. – Selten ist die Vrbdg mit dem dat., bis zu etwas hinreichen, Pind. P. 10.28 ; I. 3.30 στάλαισιν ἅπτοντʼ Ἡρακλείαις.

ἅπτω ², anzünden, anstecken, ἐρείκης θωμὸν ἅψαντες πυρί Aesch. Ag. 286 ; πεύκας, φῶς Eur. Or. 1543, Rhes. 81 ; übertr., πυρσὸν ὕμνων Pind. I. 3.61 ; λύχνον ἅπτειν Com. Häufiger im pass., ἡμμένος Ar. Plut. 301 ; ἁφθεὶς ὁ νηὸς κατεκαύθη Her. 1.19 ; vgl. 1.86 ; ἁφθέντα, ἡμμένον, Thuc. 4.133 ; Eur. Cycl. 512 ; Theocr. 14.23 u. Sp. – Hom. fut. med. in passiv. Bdtg, ὁμοχλὸς ἐν πυρὶ μέλλεν ἅψεσθαι Od. 9.379.

ἅπτω

Aor. pple. ἅψας Od. 21.408.

3 sing. fut. mid. ἅψεται Od. 19.344.

Infin. ἅψεσθαι Od. 9.379.

3 sing. aor. ἥψατο Il. 1.512, Il. 5.799, Il. 15.76, 704. ἅψατο Il. 23.666.

3 dual ἁψάσθην Il. 10.377.

Pple. ἁψάμενος, -ου Il. 10.455, Il. 23.584, Il. 24.357, 508: Od. 9.386.

Fem. -η Od. 11.278, Od. 19.473.

Infin. ἅψασθαι Il. 21.65: Od. 6.169, Od. 19.348, Od. 22.339. (ἀν-, ἐξ-, ἐφ-, καθ-, προτι-.)

- 1
  To fasten Od. 21.408.
  
  In mid. Od. 11.278.
- 2
  In mid.
- - a
    To fasten oneself to; hence, to lay hold of, seize, clasp, touch.
    With genit.: ἥψατο γούνων Il. 1.512. Cf. Il. 2.152, 171, 358, Il. 5.799, Il. 8.339, Il. 10.377, 455, Il. 15.76, 704, Il. 16.9, 577, Il. 20.468, Il. 21.65, Il. 23.584, 666, Il. 24.357, 508, 712: σίτου Od. 4.60. Cf. Od. 2.423, Od. 6.169, Od. 10.379, Od. 15.288, Od. 19.28, 344, 348, 473, Od. 22.339.
    
    Without construction: κύνει ἁπτόμενος ἥν πατρίδα Od. 4.522. Cf. Od. 9.386.
  - b
    Of missile weapons (as if personified), to seize their object, work mischief: βέλεʼ ἥπτετο Il. 8.67 = Il. 11.85 = Il. 15.319 = Il. 16.778. Cf. Il. 17.631.
  - c
    To catch fire Od. 9.379.

ἅπτω (aor. ἅψαι: med. ἅπτομαι, -εται, -όμεσθα, -ονθ; -όμεναι)

- a act., kindle met. προφρόνων Μοισᾶν τύχοιμεν, κεῖνον ἅψαι πυρσὸν ὕμνων καὶ Μελίσσῳ I. 4.43
- b med.,
- - α abs., touch met. αἱ δὲ σοφαὶ Μοισᾶν θύγατρες ἀοιδαὶ θέλξαν νιν (= πόνους) ἁπτόμεναι with their touch N. 4.3
  - β c. dat., attain to ὅσαις δὲ βροτὸν ἔθνος ἀγλαίαις ἁπτόμεσθα (Tric.: ἁπτόμεθα codd.) P. 10.28 ἀνορέαις δʼ ἐσχάταισιν οἴκοθεν στάλαισιν ἅπτονθʼ Ἡρακλείαις I. 4.12
  - γ c. gen., clasp, embrace ἱκέτας Αἰακοῦ σεμνῶν γονάτων πόλιός θʼ ὑπὲρ φίλας ἀστῶν θʼ ὑπὲρ τῶνδʼ ἅπτομαι N. 8.14 met., Θήρων ἅπτεται οἴκοθεν Ἡρακλέος σταλᾶν O. 3.43 ψευδέων δʼ οὐχ ἅπτεται sc. Apollo P. 3.29 ὄψον δὲ λόγοι φθονεροῖσιν, ἅπτεται δʼ ἐσλῶν ἀεί, χειρόνεσσι δʼ οὐκ ἐρίζει (sc. φθόνος) N. 8.22

Number of occurrences in NT: 39
Strong 681

ἅπτω, [in LXX chiefly for נגע;]

prop., to fasten to; hence, of fire, to kindle, light: Lk 8:16 11:33 15:8, Ac 28:2. Mid., c. gen., to fasten oneself to, cling to, lay hold of (so in π.; MM, s.v.): Mt 8:3, 15, Jo 20:17, al.; of carnal intercourse, I Co 7:1; with reference to levitical and ceremonial prohibitions, II Co 6:17, Col 2:21; of hostile action, I Jo 5:18 (cf. ἀν-, καθ-, περι- άπτω).

SYN.: θιγγάνω, ψηλαφάω. ἅ. is the stronger, θ., to touch, the lighter term. ψ. is to feel, as in search of something (Tr., Syn., § xvii; Lft., Col., 201 f.).

1 act. encender

ἐπιθεὶς λύχνον ἀμίλτωτον ἅψον
pon una lámpara no pintada de rojo y enciéndela P VII 542

ῥάκος ἀπὸ βιαίου ἐλλύχνιον ποιήσας ἅψον λύχνον
haz una mecha con ropa de uno muerto violentamente y enciende una lámpara P II 145

λύχνους δύο ἅπτε κοτυλιαίους ἔνθα καὶ ἔνθα τοῦ βωμοῦ
enciende dos lámparas de una cotila a un lado y otro del altar P XIII 366

ἅψον λύχνους ἑπτὰ ἐπάνω πλίνθ[ων ζʹ ὠ]μῶν
enciende siete lámparas sobre siete ladrillos sin cocer P III 22

ἅπτε δὲ λιβανω<τόν>
enciende el incensario P VII 543

ποίησον τόδε, καὶ ἅψω σου τὰς λαμπάδας
haz esto y encenderé tus antorchas (como coacción a la divinidad) P XII 9

2 atar

φυλακτήριον οἴσε[ις] ἅψας δεξιᾷ [χ]ειρὶ κα[ὶ] ἀρι[σ]τερᾷ χειρὶ νυκτός
llevarás un amuleto atándolo a tu mano derecha y a tu mano izquierda de noche P XII 13 SM 78 2.6 (fr. lac.)

3 en v. med. tocar

como medio de curación, en pap. crist. πιστεύομεν ὅτι ... [ἥψω τῆς χειρὸς αὐτῆς καὶ ἀφῆ]κεν αὐτὴν ὁ πυρετός
creemos que tocaste su mano y la fiebre la abandonó SM 31 2

ἅπτω , aor. part. ἅψᾱς, mid. ipf. ἥπτετο, fut. ἅψεται, aor. ἥψατο (ἅψατο), inf. ἅψασθαι, part. ἁψάμενος, aor. pass. (according to some), ἑάφθη (q. v.): I. act., attach, fasten, Od. 21.408, of putting a string to a lyre.—II. mid., fasten for oneself, cling to, take hold of (τινός); ἁψαμένη βρόχον αἰπὺν ἀφʼ ὑψηλοῖο μελάθρου, in order to hang herself, Od. 11.278; ὡς δʼ ὅτε τίς τε κυὼν συὸς ἀγρίου ἠὲ λέοντος| ἅψηται κατόπισθε, ‘fastens on’ to him from the rear, Il. 8.339; ἅψασθαι γούνων, κεφαλῆς, νηῶν, etc.; βρώμης δʼ οὐχ ἅπτεαι οὐδὲ ποτῆτος, ‘touch,’ Od. 10.379.

ἅπτω v. ἑάφθη for Ionic perf. pass. Root !απ and !αφ

- Ito fasten, bind fast, Od., Eur.: Mid. to fasten for oneself, Od., Eur.
- - 2to join, χορόν Aesch.; πάλην τινὶ ἅπτειν to fasten a contest in wrestling on one, engage with one, Aesch.
- IIMid. to fasten oneself to, cling to, hang on by, lay hold of, grasp, touch, c. gen., ἅψασθαι γούνων, as a suppliant, Od.; so, ἅψ. γενείου Od.; ἅπτεσθαι νηῶν Il., etc.:—absol. to reach the mark, Il.
- - 2to engage in, take part in, c. gen., βουλευμάτων Soph.; πολέμου Thuc.; ἡμμένος φόνου engaged in . ., Plat.;—but, ἅπτεσθαι τῶν λόγων to lay hold of, dispute the argument of another, Plat.; τούτων ἥψατο touched on these points, Thuc.
  - 3to set upon, attack, assail, Hdt., Aesch., etc.
  - 4to touch, affect, ἄλγος οὐδὲν ἅπτεται νεκρῶν Aesch., etc.
  - 5to grasp with the senses, apprehend, perceive, Soph., Plat.
  - 6to come up to, reach, gain, Plat., Xen.
BAct., also, to kindle, set on fire, Hdt., Thuc.:— Pass., with fut. mid. to be set on fire, catch fire, Od., Hdt.
- - 2ἅπτειν πῦρ to light a fire, Eur.:—Pass., ἄνθρακες ἡμμένοι red-hot embers, Thuc.

Menu

Word wheel

ἅπτω

Saved

Recent