ἀπτώς
ἀπτώς, not liable to fall
ἀπτώς, ῶτος, ὁ, ἡ, (πίπτω)
- not falling or liable to fall, ἀ. δόλος, of a wrestlerʼs art, Pi. O. 9.92; λόγος Pl. R. 534c; ἀ. ἑστάναι M.Ant. 7.61; ἀ. ἑαυτὸν διατηρεῖν Plu. Comp.Arist.Cat. 2.
que no cae, sólido, firme fig.
λόγος
καὶ πάσαις ἀπορίαις ὀρθοὺς διαφυλάσσει καὶ ἀπτῶτας
ἀπτῶτα διετήρησεν αὐτόν
ἐμὸς ἀπτὼς ἦν θάλαμος
σὸν κατ' ἀγῶνα ἀπτῶτ' ἀγγέλλω παῖδα κρατεῖν
ἀ·πτώς, ῶτος (ὁ, ἡ) qui ne tombe pas ; fig. infaillible, Pd. O. 9, 92 ; Plat. Rsp. 534c ; Anth. 7, 375, etc. ; Plut. Arist. c. Cat. ma. 2.
Étym. ἀ, πίπτω.
ἀπτώς, ῶτος (πίπτω), nicht fallend, fest stehend, nicht irrend, δόλος Pind. Ol. 9.99 ; λόγος Plat. Rep. VII.534c ; θάλαμος Antiphil. 40 (VII.375, vgl. IX.588); Plut. Comp. Cat. et Arist. 2.
ἀπτώς
πίπτω
- not liable to fall or fail, Plat.