ἀρρητόρευτος
ἀρρητόρευτος, not taught rhetoric
ἀρρητόρευτος, ον,
- not taught rhetoric, Tz. H. 11.217; unworthy of an orator, Sopat.Rh. in Rh. 8.58 W.
1 de pers. no ejercitado en la retórica
Τζέτζης ὁ ἀ.
ἐκ τῶν ἀτέχνων τοῦτο γὰρ καὶ τῶν ἀρρητορεύτων
2 de cosas indigno de un orador
σφόδρα γὰρ τὸ τοιοῦτον ἀρρητόρευτον
ἀ·ρρητόρευτος, ος, ον, non exercé à la rhétorique, Rhét. 8, 58 W.
Étym. ἀ, ῥητορεύω.
ἀρρητόρευτος, nicht rednerisch gebildet, Synes.