ἄρριζος
ἄρριζος, without roots
ἄρρῑζος, ον,
- without roots, Arist. Resp. 478b31, Thphr. CP 3.5.4.
- II metaph., ῥῆμα ἄ. ἐκ τῆς ὀργῆς not rooted in . ., Them. Or. 8.111b; ἄ. καὶ ἀνέστια ὲᾶν Str. 1.2.18.
1 que no tiene raíz de plantas
τὰ σπέρματα τῶν φυτῶν ὅσα ἄρριζα
τὸ ὕδνον ... ἄρριζον ... ἐστι
• fig. de lugares mit. no localizado o fijado
Σκύλλαν καὶ Χάρυβδιν ... ἅπερ οὔτε ἀκριβῶς ἐξετάζειν δεῖ οὐτ' ἄρριζα καὶ ἀνέστια ἐᾶν
• de abstr. que no tiene fundamento
εἴ τι καὶ ἐκδράμοι ἐκ τῆς γλώττης, ἄρριζόν ἐστιν ἐκ τῆς ἔνδον ὀργῆς
δυσμένεια
2 de pers. desarraigado
ἄ. γενοίμην ἐπὶ γῆς
ἄ·ρριζος, ος, ον, sans racine, Arstt. Respir. 17, 2 ; fig. Str. 26 ; Thém. 111b.
Étym. ἀ, ῥίζα.
ἄρριζος, (ῥίζα), ohne Wurzel, Arist. respir. 17.2 ; Plut.