ἄρρητος
ἄρρητος, unspoken, unsaid
- unspoken, ἔπος προέηκεν ὅ πέρ τʼ ἄρρητον ἄμεινον Od. 14.466; ἄνδρες . . ῥητοί τʼ ἄ. τε Hes. Op. 4; ἔστω ἄ. τὰ εἰρημένα Pl. Smp. 189b, etc., cf. Aeschin. 3.217; οὐκ ἐπʼ ἀρρήτοις γε τοῖς ἐμοῖς λόγοις not without warning spoken by me, S. Ant. 556; ἄ. κἀτελῆ φυλάξομαι Id. El. 1012. Adv. -τως, σιγᾶν Arist. Fr. 44 codd. (ἀρρήκτως Reiske, ἀρράτως Bernays).
- II that cannot be spoken or expressed, ἀδιανόητον καὶ ἄ. καὶ ἄφθεγκτον καὶ ἄλογον Pl. Sph. 238c: hence, unspeakable, immense, App. BC 3.4; ἐπιθυμία Phld. Ir. p.50 W.; εὐχαριστία Id. Lib. p.51 O.
- III not to be spoken: hence,
- 1 not to be divulged, ἱροργίαι, ἱρά, Hdt. 5.83, 6.135; σέβας ἀρρήτων ἱερῶν Ar. Nu. 302; ἄ. σφάγια E. IT 41; ἄ. ἀβακχεύτοισιν εἰδέναι Id. Ba. 472; διδακτά τε ἄρρητά τʼ, i.e. things profane and sacred, S. OT 301; ἄ. κόρη the maid whom none may name (i.e. Persephone), E. Fr. 63, cf. Hel. 1307; ἀρρήτων θέσμια, sc. of Demeter and Persephone, IG 3.713.6.
- 2 unutterable, horrible, δεῖπνα S. El. 203 (lyr.); λώβη E. Hec. 200 (lyr.); ἄρρητʼ ἀρρήτων ‘deeds without a name’, S. OT 465 (lyr.).
- 3 shameful to be spoken, ῥητόν τʼ ἄ. τʼ ἔπος Id. OC 1001, cf. Aj. 214 (lyr.), 773; ῥητὰ καὶ ἄ. ὀνομάζων ‘dicenda tacenda locutus’, D. 18.122; πάντας ἡμᾶς ῥητὰ καὶ ἄ. κακὰ ἐξεῖπον Id. 21.79. Adv. -τως D.L. 7.187.
- IV of numbers, ἄρρητα, τά, irrationals, surds, opp. ῥητά, Pl. Hp.Ma. 303b, cf. R. 546c.
I gener. de palabras no dicho, no pronunciado
ἔπος
ἔστω ἄρρητα τὰ εἰρημένα
οὐκ ἐπ' ἀρρήτοις γε τοῖς ἐμοῖς λόγοις
no sin que yo haya habladoτὰ μὲν λελεγμένα ἄρρητα ... φυλάξομαι
guardaré estas palabras como no dichas
• tb. de pers. desconocido
ἄνδρες
II rel. c. lo sacro
1 indecible, secreto de cosas sacras y dioses
ἱροργίαι
ἱρά
σέβας ἀρρήτων ἱερῶν
σφάγια
•
ἄ. κόρη
ἀρρήτων θέσμια
Περσεφόνη
Σάραπις
2 impronunciable, nefando
ῥητὸν ἄρρητόν τ' ἔπος
las palabras decibles y las nefandasλόγος
δεινὸν ἄρρητον τ' ἔπος
ῥητὰ καὶ ἄρρητα ὀνομάζων
δεῖπνα
λώβα
ἄρρητ' ἄρρήτων
cosas infames entre las infames
III de abstr.
1 que no puede ser expresado, inefable
τὸ μὴ ὂν ... ἔστιν ἀδιανόητόν τε καὶ ἄρρητον
ἄρρητα ῥήματα, ἃ οὐκ ἐξὸν ἀνθρώπῳ λαλῆσαι
2 inmenso
μῖσος δὲ ἄρρητον ἐξ ἀρρήτου εὐνοίας πρὸς τὸν Ἀντώνιον ἐγήγερτο
ἐπιθυμία
εὐχαριστία
3 irracional de números, Pl.Hp.Ma.303b, R.546c.
IV adv. -ως
1 sin hablar
σιωπᾶν ἀρρήτως
2 inexplicablemente Epiph.Const.Haer.69.15.
3 con palabras indecentes
πολλὰ αἰσχρῶς καὶ ἀ. ἀναγεγραφώς
1. niet gezegd, onuitgesproken:
2. waar niet over gepraat mag worden, geheim:
3. onzegbaar:
1) ungesagt, καί τι ἔπος προέηκεν ὅ πέρ τʼ ἄρρητον ἄμεινον Od. 14.466 ; ἄρρητα ἔστω τὰ εἰρημένα Plat. Symp. 189b ; μὴ παρῶμεν αὐτὰ ἄρρητα Legg. VI.754a ; nicht bekannt gemacht, unbekannt, Soph. O.R. 301 ; vgl. Ant. 552 ; oft verbdn ῥητὰ καὶ ἄρ. λέγειν.
2) was nicht gesagt werden darf, verboten, geheimnisvoll, ἱροργίαι Her. 5.83 ; ἱερά Ar. Nub. 302 ; was man sich auszusprechen scheuet,
a) heilig, τὰ Δήμητρος καὶ Κόρης ἄρ. ἱερά Xen. Hell. 6.3.4 ; dah. Κόρη ἄρ., Persephone, Eur. Hel. 1323.
b) abscheulich, nefandus, Soph. El. 196.
3) in der Mathematik, irrational, Plat. Hipp. mai. 303b, Rep. VIII.546c.
[ἀ-1 + ῥη-, εἴρω2.]
- 1
Unspoken: ἔπος Od. 14.466
- 2
Unspeakable: γόον Il. 16.37 = Il. 24.741 (v. l. ἀρητόν
).
- 1
Strong 731
**
1. unspoken (Hom., al.).
2. unspeakable (Hat., al.; freq. in Inscr.; MM, s.v.): II Co 12:4.†
porque voy a invocar el oculto e inefable nombre
porque te lo manda el grande e inefable demon del gran dios
ante palabras que no se pueden pronunciar, el propio universo se queda atónito
- Iunspoken, unsaid, Lat. indictus, Od., etc.; οὐκ ἐπʼ ἀρρήτοις λόγοις not without warning spoken, Soph.
- IInot to be spoken, not to be divulged, of sacred mysteries, Hdt., Eur., etc.; διδακτά τε ἄρρητά τʼ, i. e. things profane and sacred, Soph.
- 2unutterable, inexpressible, horrible, Lat. nefandus, Soph., Eur.; ἄρρητʼ ἀρρήτων "deeds without a name, " Soph.
- 3shameful to be spoken, Soph.; ῥητὰ καὶ ἄρρητα, "dicenda tacenda, " Dem.
- IIIin Mathem., ἄρρητα, irrational quantities, surds, Plat.