ἀρρίγητος
ἀρρίγητος, not shivering, daring
ἀρρῑγ-ητος, ον,
- not shivering, daring, AP 6.219 (Antip.).
que no tiembla, impávido
τὸν δὲ μέτ' ἀ. ἐπείσθορε ταυροφόνος θήρ
ἀ·ρρίγητος, ος, ον [ῑ] que rien ne fait frissonner, Anth. 6, 219.
Étym. ἀ, ῥιγέω.
ἀρρίγητος, nicht schaudernd, nicht furchtsam, θήρ Antip.Sid. 27 (VI.219).
ἀρρίγητος
ῥιγέω
- not shivering, daring, Anth.