ἄρρηκτος
ἄρρηκτος, unbroken, not to be broken
- unbroken, not to be broken, δεσμὸν . . χρύσεον ἄ. Il. 15.20, cf. 13.37; τεῖχος χάλκεον ἄ. Od. 10.4, cf. Il. 14.56; ἵνʼ ἄ. πόλις εἴη 21.447; ἄ. νεφέλην 20.150; πτολέμοιο πεῖραρ . . ἄρρηκτόν τʼ ἄλυτόν τʼ 13.360; φωνή τʼ ἄ. 2.490; ἄ. πέδαι A. Pr. 6; σάκος Id. Supp. 190, S. Aj. 576; ἄρρηκτος φυάν, i.e. invulnerable, Pi. I. 6(5).47; δέρμα ἄ. ἐπὶ τοῦ νώτου, of the crocodile, Hdt. 2.68, cf. Arist. HA 503a10; ἄ. χάλαζαι Theoc. 22.16: metaph., θυμός Id. 25.112; of land, unploughed, Tab.Heracl. 1.19. Adv. -τως, ἔχειν Ar. Lys. 182; with unbroken courage, Phld. Mort. 39.
I
1 que no puede ser rasgado o roto, infrangible
δεσμὸν χρύσεον
πεῖραρ
πέδαι
σάκος
δέρμα
νῆμα
αἰγίς
• de nubes, oscuridad impenetrable
νεφέλη
στῖφος
2 inquebrantable, indestructible de construcciones y ciudades
τεῖχος
δόμοι
πόλις
• indoblegable de pers., A.R.1.63, Plu.2.1057c,
φωνή
θυμός
ἀρεταί
• invulnerable
φυά
3 no roturado de la tierra TEracl.1.19 (IV/III a.C.).
II adv. -ως
1 de modo inviolable de un acuerdo
ἀ. ἔχειν
ser inviolable
2 con valor, impávidamente Phld.Mort.39.19.
•Deriv. de ῥήγνυμι q.u. c. ἀ- priv.
1. onbreekbaar, onverwoestbaar, onkwetsbaar:
2. ondoordringbaar, dicht:
• Adv., ἀρρήκτως ἔχειν Ar. Lys. 182.
-ον
[ἀ-1 + ῥηκ-, ῥήγνυμι.]
- 1
Not to be broken, broken through or severed Il. 13.37, 360, Il. 14.56 = 68, Il. 15.20: Od. 8.275, Od. 10.4.
- 2
Not to be broken into: πόλις Il. 21.447.
- 3
Not to be dispersed: νεφέλην Il. 20.150.
- 4
Of the voice, tireless (cf. ἀτειρής
2, χαλκεόφωνος) Il. 2.490.
- 1
- 1hardy, stout “τὸν μὲν (sc. Αἴαντα) ἄρρηκτον φυάν, ὥσπερ τόδε δέρμα με νῦν περιπλανᾶται θηρός” Herakles speaks I. 6.47
- unbroken, not to be broken, Hom., Hdt., Aesch., etc.: unwearied, Il.