ἀστροθεάμων
ἀστροθεάμων, observing the stars
ἀστρο-θεάμων [ᾱ], ονος, ὁ, (θεάομαι)
- observing the stars, ἱστορία Dam. Pr. 23; ἐπιστήμη Id. Isid. 145.
referido a la observación de las estrellas
ἡ ἀ. ἱστορία τῆς κοσμικῆς περιόδου
ἀ. ἐπιστήμη
astronomíaτέχνη
ἀστρο·θεάμων, ων, ον, gén. ονος [εᾱ] qui observe les astres, A. Diog. 9.
Étym. ἄ. θεάομαι.
ἀστροθεάμων, ὁ, Sternbeschauer, Sp.; auch adj., τέχνη, = ἀστρονομία, Anton. Diog. 9.