Ἀφροδίτη
Ἀφροδίτη, Aphrodite
Could not find ἀφροδίτης in Logeion dictionaries.
ἀφροδίτης Noun: feminine genitive singular of Ἀφροδίτη
- Aphrodite, h.Hom. 5, Hes. Th. 195; διὰ τὴν τοῦ ἀφροῦ γένεσιν Ἀφροδίτη ἐκλήθη Pl. Cra. 4c6c.
- II as Appellat., sexual love, pleasure, Od. 22.444; ὑπʼ Ἀπόλλωνι ψαύειν Ἀφροδίτας Pi. O. 6.35; ἔργα Ἀφροδίτης h.Ven. 1, 9, etc.; μὰ τὴν Ἀ., νὴ τὴν Ἀ., a womanʼs form of oath, Ar. Lys. 208, Ec. 189, etc.
- 2 generally, vehement longing or desire, E. IA 1264; Ἀ. τινʼ ἡδεῖαν κακῶν enjoyment, Id. Ph. 399.
- 3 beauty, grace, charm, ἔρρει πᾶσʼ Ἀ. A. Ag. 419 (lyr.); τοιαύτην Ἀ. ἐπὶ τῇ γλώττῃ . . ἔχει Luc. Scyth. 11; πολλὴν Ἀ. τῷ λόγῳ περιτιθέναι D.H. Comp. 3.
- III ὁ τᾶς Ἀφροδίτας [ἀστήρ] the planet Venus, Ti.Locr. 97a, cf. Pl. Epin. 987b, Arist. Metaph. 1073b31, etc.
- IV Pythag. name for five, Theol.Ar. 31.
- V seedtime, Orph. Fr. 33.
- VI name of various plasters, Aët. 12.48, 15.15.
A
I mit. Afrodita
1 diosa de origen oriental hija de Zeus y Diona Il.5.370
• tb. considerada hija de la espuma producida en el mar por la mutilación de Urano, Hes.Th.195, Pl.Cra.406c, Ath.282f, diosa del amor, la belleza, las relaciones sexuales, la fecundidad anim. y vegetal, etc., Sapph.l.c., Anacr.14.3, Pi.O.7.14, Pl.Phlb.12b, Sph.242e, Men.Fr.789.1, amante de Ares Od.8.267, de Anquises h.Ven.55, de Adonis, Sapph.140.1, Call.Fr.478, madre de Eros, Pl.Phdr.242d, 265b, de Eneas Il.2.820
• identificada c. la diosa siria Milita, llamada
Ἀσσυρία
Ἀριάδνη
• la árabe Alilat, la persa Mitra (por error), Hdt.1.131, la escita Argimpasa, Hdt.4.59, la fenicia Astarté, Lyd.Mens.4.64, invocada en fórmulas de juramento entre mujeres
μὰ τὴν Ἀφροδίτην
νὴ τὴν Ἀφροδίτην
αἱ Ἀφροδίται
τὰς Ἀφροδίτας ... ἡ Καστνιῆτις τῷ φρονεῖν ὑπερφέρει πάσας
Ἀφροδείταις Καστνιήτισιν
2 en rel. c. sus santuarios
• en Ascalón, Hdt.1.105, en Amatunte (Chipre)
ἱερὸν τῆς Ἀφροδίτης
3 en tít. de comedias
Ἀφροδίτης γοναί
El nacimiento de Afrodita
II
1 advocaciones y epít.
a) en rel. c. su procedencia o lugar de nacimiento
Ἀ. Ἀφρογενής
Afrodita nacida de la espumaΠαφία Ἀ.
b) en rel. c. su figura
φιλομειδής
risueñaχρυσέη
áureaχρυσοστέφαν' Ἀ.
Afrodita coronada de oroποικιλόθρον' ... Ἀ.
Afrodita de artístico tronoἀναδυομένη
c) esp. advocaciones cultuales
Ἀ. Ἀκραία
Afrodita Acrea, de la ciudadelaἈ. Ἀνοσία
Afrodita ImpíaἈ. ἐν καλάμοις
Ἀ. ἐν κήποις
Afrodita de los jardinesἈ. Ἑταίρα
Afrodita HeteraΠόρνη Ἀ.
Ἀ. Ἐρυκύνη
Afrodita EricinaἈ. Οὐρανίη
Afrodita UraniaἈ Ξείνη
Afrodita HospitalariaἈ. Εὔπλοια
Ἀ. Ἐλεήμων
2 en la especulación fil. manifestada en la dualidad Οὐρανία ‘Urania’, que tutela el amor puro, y Πάνδημος ‘Popular’, protectora del amor carnal, X.Smp.8.9, Pl.Smp.180d, e.
B
I geog.
1
Ἀφροδίτης ὄρος
monte de Afrodita
2 n. de puertos:
a)
Ἀφροδίτης ὅρμος
b) en el Mar Rojo, otro n. del puerto de Mios, Str.16.4.5, Agatharch.81, D.S.3.39;
c)
Ἀφροδίτης λιμήν
Portus Veneris
3 n. de localidades en Egipto
a)
Ἀφροδίτης πόλις
b) a orillas del Nilo al sur de Tebas, hoy Edfú, por asimilación c. el culto de Hathor, Str.17.1.41, 47;
c) tb. en Egipto al norte del nomo mendesio, Str.17.1.20;
d)
Ἀφροδίτης κώμη
aldea de Afrodita
4
Ἀφροδίτης νῆσος
isla de Afrodita
5
κᾶπον
el jardín de Afrodita
II
1 astr. el planeta Venus Pl.Epin.987b, Arist.Metaph.1073b31, D.S.2.30, Ti.Locr.97a, S.E.M.5.29, PSI XVII Congr.15.7 (II/III d.C.).
2
(ἡμέρα) Ἀφροδίτης
el día de Afrodita e.d. el viernes
3 n. pitagórico del cinco, Theol.Ar.31.
4 n. simbólico de la siembra Orph.Fr.33.
C fig. como apelativo de cosas y abstr.
I ref. al amor y sus placeres
1 personif. Unión sexual, Placer sexual h
ὸς δ' ἂν τδε πίσι ποτρί[] ... hίμερος hαιρσει ... Ἀφροδίτς
εἰς ὅ κε ... ἐκλελάθωντ' Ἀφροδίτης
ὑπ' Ἀπόλλωνι γλυκείας ἔψαυσ' Ἀφροδίτας
ἔργα Ἀφροδίτης
οἶνος ... μεθύοντας ἐφέλκεται εἰς Ἀφροδίτην
2 atractivo, encanto del amor
ἔρρει πᾶσ' Ἀφροδίτα
toda Afrodita le es ajenaἔχουσιν Ἀφροδίτην τιν' ἡδεῖαν κακῶν
πολλὴν Ἀφροδίτην τῷ λόγῳ περιτιθέναι
II n. de diversas realidades
1
Ἀφροδίτης γάλα
leche de Afrodita
2 tít. conferido al simposiarco en una jugada de dados, Plu.Cat.Mi.6.
3 medic. n. de diversos emplastos, Aët.15.15(p.90).
4 órganos genitales
λαβὼν ... τὴν ἀφροδίτην τοῦ καράβου
•Etim. dud. Diferentes hipótesis sin confirmar entre las que figura gener. la procedencia oriental del culto y por tanto del n. Algunos lo identifican con la diosa sem. de la fecundidad Aštoret, que puede tratarse de un prést. por vía popular de la forma ugarítica y fenicia de Astarté: ‘Attṓr(ĭ)t. La rel. c. ἀφρός ‘espuma’ es debida a una etim. popular.
1. Aphrodite (godin).
2. meton. lust, verlangen (naar seks):
3. charme, aantrekkelijkheid:
4. astron. Venus (planeet).
1) nom. propr., Aphrodite.
2) übertr., Liebe, Liebesgenuß, Od. 22.444 ; sonst auch ἔργα Ἀφροδίτης ; übh. heftige Lust, Begierde, Eur. I.A. 1264 ; Anmut, Liebreiz, Eur. Phoen. 402 ; τοσαύτην ἀφροδίτην ἐπὶ τῇ γλώσσῃ ὁ νεανίσκος ἔχει Luc. Scyth. 11.
- (ᾰ, ῑ) (δῖα, Διὸς θυγάτηρ (κούρη), ἐϋστέφανος, φιλομμειδής, χρυσέη, χρυσείη).
- Called also Κύπρις Il. 5.330, 422, 458, 760, 883;
- and Κυθέρεια Od. 8.288, Od. 18.193.
- Daughter of Zeus and Dione and by Anchises mother of Aeneas (Il. 2.820).
- In Od. (Od. 8.266) the wife of Hephaestus.
- Her seat Paphos Od. 8.363.
- Saves Paris from Menelaus Il. 3.374;
- summons Helen to Paris Il. 3.389;
- carries off Aeneas from Diomedes Il. 5.311,
- Diomedes attacks and wounds her 330,
- her complaint to Dione 370;
- gives Hera her κεστὸς ιμάς 188;
- in the Battle of the Gods leads off the wounded Ares Il. 21.416,
- is smitten by Athene 423;
- etc.: Od. 4.14, 261;
- Demodocus’s tale of Ares and Aphrodite Od. 8.266, 308, 337, 342, 362; Od. 17.37, Od. 19.54, Od. 20.68, 73.
- See also Ἀφροδίτη in Lexicon.
[use of the proper name.]
Sexual love: εἰς ὅ κʼ ἐκλελάθωντʼ Ἀφροδίτης Od. 22.444.
- IAphrodite, Lat. Venus, goddess of love, said to be born from the sea-foam, Hhymn., Hes.
- IIas appellat. love, pleasure, Od.: —Ἀφρ. κακῶν enjoyment, Eur.
- 2attractive beauty, grace, Lat. venustas, Aesch., Luc;. cf. Lat. venus.
-
…ἔξω τοῦ ἱροῦ · ἐμβαλόντα δὲ δεῖ εἰπεῖν τοσόνδε · ἐπικαλέω τοι τὴν θεὸν Μύλιττα. Μύλιττα δὲ καλέουσι τὴν Ἀφροδίτην Ἀσσύριοι. τὸ δὲ ἀργύριον μέγαθός ἐστι ὅσον ὦν · οὐ γὰρ μὴ ἀπώσηται · οὐ γάρ οἱ θέμις ἐστί…
Herodotus, The Histories
-
…θανάτοιό τʼ ἄκος καὶ γήραος ἄλκαρ · αὐτὰρ ἐυπλόκαμοι Χάριτες καὶ ἐύφρονες Ὧραι Ἁρμονίη θʼ Ἥβη τε Διὸς θυγάτηρ τʼ Ἀφροδίτη ὀρχεῦντʼ ἀλλήλων ἐπὶ καρπῷ χεῖρας ἔχουσαι · τῇσι μὲν οὔτʼ αἰσχρὴ μεταμέλπεται οὔτʼ ἐλάχεια, ἀλλὰ μάλα μεγάλη τε ἰδεῖν…
NA, Homeric Hymns
-
…Ἀγαμέμνων πρίν γʼ ἀπὸ πᾶσαν ἐμοὶ δόμεναι θυμαλγέα λώβην. κούρην δʼ οὐ γαμέω Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο, οὐδʼ εἰ χρυσείῃ Ἀφροδίτῃ κάλλος ἐρίζοι, ἔργα δʼ Ἀθηναίῃ γλαυκώπιδι ἰσοφαρίζοι · οὐδέ μιν ὧς γαμέω · ὃ δʼ Ἀχαιῶν ἄλλον ἑλέσθω ,…
Homer, Iliad
-
…ἐδήσατο καλὰ πέδιλα. αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα περὶ χροῒ θήκατο κόσμον βῆ ῥʼ ἴμεν ἐκ θαλάμοιο, καλεσσαμένη δʼ Ἀφροδίτην τῶν ἄλλων ἀπάνευθε θεῶν πρὸς μῦθον ἔειπε · ἦ ῥά νύ μοί τι πίθοιο φίλον τέκος ὅττί κεν εἴπω ,…
Homer, Iliad
-
…ῥῖψʼ ἐπιδινήσας, κόμισαν δʼ ἐρίηρες ἑταῖροι · αὐτὰρ ὃ ἂψ ἐπόρουσε κατακτάμεναι μενεαίνων ἔγχεϊ χαλκείῳ · τὸν δʼ ἐξήρπαξʼ Ἀφροδίτη ῥεῖα μάλʼ ὥς τε θεός, ἐκάλυψε δʼ ἄρʼ ἠέρι πολλῇ, κὰδ δʼ εἷσʼ ἐν θαλάμῳ εὐώδεϊ κηώεντι .…
Homer, Iliad
-
…θέσαν, κάθισαν δὲ γυναῖκας, ἵππους δʼ εἰς ἀγέλην ἔλασαν θεράποντες ἀγαυοί. Βρισηῒς δʼ ἄρʼ ἔπειτʼ ἰκέλη χρυσέῃ Ἀφροδίτῃ ὡς ἴδε Πάτροκλον δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, ἀμφʼ αὐτῷ χυμένη λίγʼ ἐκώκυε, χερσὶ δʼ ἄμυσσε στήθεά τʼ ἠδʼ ἁπαλὴν…
Homer, Iliad
-
…ἵκετο Κύπρον. ἐκ δʼ ἔβη αἰδοίη καλὴ θεός, ἀμφὶ δὲ ποίη ποσσὶν ὕπο ῥαδινοῖσιν ἀέξετο · τὴν δʼ Ἀφροδίτην ἀφρογενέα τε θεὰν καὶ ἐυστέφανον Κυθέρειαν κικλῄσκουσι θεοί τε καὶ ἀνέρες, οὕνεκʼ ἐν ἀφρῷ θρέφθη · ἀτὰρ Κυθέρειαν ,…
Hesiod, Theogony
-
…νικᾷ δʼ ἐναργὴς βλεφάρων ἵμερος εὐλέκτρου νύμφας, τῶν μεγάλων πάρεδρος ἐν ἀρχαῖς θεσμῶν. ἄμαχος γὰρ ἐμπαίζει θεὸς, Ἀφροδίτα. νῦν δʼ ἤδη ʼγὼ καὐτὸς θεσμῶν ἔξω φέρομαι τάδʼ ὁρῶν ἴσχειν δʼ οὐκέτι πηγὰς δύναμαι δακρύων τὸν παγκοίτην ὅθʼ…
Sophocles, Antigone
-
…αὐτὰρ Τρωσὶν ὑπερφιάλοισιν ἀμύνεις. ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τρέπεν ὄσσε φαεινώ · τὸν δʼ ἄγε χειρὸς ἑλοῦσα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη πυκνὰ μάλα στενάχοντα · μόγις δʼ ἐσαγείρετο θυμόν. τὴν δʼ ὡς οὖν ἐνόησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, αὐτίκʼ Ἀθηναίην…
Homer, Iliad
-
…, ἴφθιμον Φαέθοντα, θεοῖς ἐπιείκελον ἄνδρα. τόν ῥα νέον τέρεν ἄνθος ἔχοντʼ ἐρικυδέος ἥβης παῖδʼ ἀταλὰ φρονέοντα φιλομμειδὴς Ἀφροδίτη ὦρτʼ ἀναρεψαμένη, καί μιν ζαθέοις ἐνὶ νηοῖς νηοπόλον νύχιον ποιήσατο, δαίμονα δῖον. κούρην δʼ Αἰήταο διοτρεφέος βασιλῆος…
Hesiod, Theogony