ἀφροντιστητέον
ἀφροντιστητέον, one must disregard
ἀφροντ-ιστητέον,
- one must disregard, c. gen., Plb. 9.16.5.
hay que despreocuparse
οὐκ ἀ. οὐδενός
ἀφροντιστητέον, vb. du préc. Pol. 9, 16, 5.