ἐξορκόω
ἐξορκόω, to swear
Could not find ἐξορκώσας in Logeion dictionaries.
ἐξορκώσας aorist active participle masculine nominative singular, aorist active participle masculine vocative singular of ἐξορκόω
ἐξορκ-όω, earlier form of ἐξορκίζω,
- administer an oath to one, c. acc. pers., or abs., ἐξορκούντων οἱ πρυτάνεις Foed. ap. Th. 5.47, cf. D. 21.65, IG 2(2).1174.15: c. fut. inf., ib. 2.841b35: folld. by ἦ μήν (Ion. ἦ μέν) Hdt. 3.133, 4.154: later, c. pres. inf., J. AJ 9.7.4: c. acc. pers. et rei, make one swear by, ἐ. τινὰ τὸ Στυγὸς ὕδωρ Hdt. 6.74.
ἐξ·ορκόω-ῶ, faire prêter serment, Thc. 5, 47 (traité) ; Dém. 535, 24 ; ἐξ. τινα avec l’inf. fut. Hdt. 3, 133 ; 4, 154 ; CIA. 2, add. 841 b, 35 (396 av. J.-C. ; v. Meisterh. p. 200, 7) faire jurer que ; avec double acc. ἐξ. τινα τὸ Στυγὸς ὕδωρ, Hdt. 6, 74, faire jurer qqn par l’eau du Styx.
ἐξορκόω, schwören lassen, vereidigen, die üblichere Form für ἐξορκίζω, τινά, Her. 3.133, 4.154 ; ὀμνύντων ἡ βουλὴ καὶ αἱ ἀρχαί· ἐξορκούντων δὲ οἱ πρυτάνεις Thuc. 5.47 ; Dem. 59.78 u. A.; τὸ Στυγὸς ὕδωρ, bei der Styx, Her. 6.74.
ἐξορκόω
fut. ώσω
- to swear a person, administer an oath to one, c. acc. pers., or absol., ἐξορκούντων οἱ πρυτάνεις Foed. ap. Thuc., Dem.; followed by ἦ μήν (Ionic ἦ μέν) c. inf. fut., Hdt., etc.: c. acc. rei, to make one swear by a thing, Hdt.