ἐπιδίδωμι
ἐπιδίδωμι, to give besides
Could not find ἐπίδος in Logeion dictionaries.
ἐπίδος Verb: aorist active imperative 2nd singular of ἐπιδίδωμι
- give besides, τινί τι Il. 23.559, Hdt. 2.121.δʹ, al., E. Med. 186 (anap.), Ba. 1128, etc.: abs., Hes. Op. 396, etc.
- b of a physician, administer, ὅσων τῷ κάμνοντι δεῖ Ph. 1.253; give afterwards, τροφὴν προδόντες ἐπιδιδόασι τὸν ἐλλέβορον Dsc. 4.148.
- 2 give in dowry, ὅσσʼ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί Il. 9.148, cf. Lys. 16.10, Pl. Lg. 944a (Pass.), X. Cyr. 8.5.19.
- b esp. contribute as a ‘benevolence’, for the purpose of supplying state necessities, opp. εἰσφέρειν (which was compulsory), Is. 5.37; ἐκ τῶν ἰδίων ἐ. Din. 1.80; τριήρη ἐπέδωκεν D. 21.160; ἐπέδωκα τὰ χρήματα Id. 18.113; τὸ κοινὸν ἐπέδωκε τῷ θεῷ SIG 489.9 (Delph., iii B.C.); but also,
- c offer money as a bribe or consideration, X. Ath. 3.3.
- 3 give freely, bestow, Th. 4.11, Ar. Pax 333; ὑμῖν τῶν ἑαυτοῦ τι Lys. 30.26; ἐ. τοῦ ἑαυτοῦ μέρους X. Cyr. 1.5.1; τὸν ἑαυτοῦ [ζῆλον] εἰς τὴν φιλοδοξίαν Inscr.Prien. 114.12 (i B.C.).
- 4 ἐπιδιδόναι ἑαυτόν give oneself up, devote oneself, τινί to one, Ar. Th. 213, cf. Luc. Peregr. 13; εἴς τι SIG 495.124 (Olbia, iii B.C.), cf. Hdn. 3.4.1; εἰς πᾶν τό σοι χρήσιμον ἐμαυτὸν ἐ. UPZ 62.9 (ii B.C.); also (sc. ἑαυτὸν) ἐπιδιδόναι εἰς τρυφήν Ath. 12.525e; εἰς ὑπερηφανίαν Nymphis 15; ἐ. ἑαυτὸν τῇ πνεούσῃ Luc. Herm. 28: abs., ἐπιδόντες ἐφερόμεθα ran before the wind, Act. Ap. 27.15.
- 5 give into anotherʼs hands, deliver, ἐπιστολήν τινι D.S. 14.47 (dub.l.), Act.Ap. 15.30; χρηματισμόν LXX 2 Ma. 11.17; γραμματεῖον Luc. Peregr. 16: abs., of petitions, freq. in Pap., BGU 45, etc.; of reports or returns, POxy. 255.16 (i A.D.), etc.:—Pass., OGI 515.37 (Mylasa, iii A.D.), Just. Nov. 53.3.1.
- 6 ἐ. ψῆφον τοῖς πολίταις give them power to vote, Plu. Num. 7.
- 7 dictate, opp. γράφειν, D.Chr. 18.18.
- II Med., take as oneʼs witness, θεοὺς ἐπιδώμεθα ‘give each other our gods’, Il. 22.254:—in Il. 10.463, Aristarch. read σὲ γὰρ πρώτην . . ἐπιδωσόμεθʼ, perh. in the same sense, though Apollon. and Scholl. explain it by δώροις τιμήσομεν: cf. περιδίδωμι.
- III in Prose, freq. intr., increase, advance, ἐς ὕψος Hdt. 2.13; καθʼ ἡμέραν ἐς τὸ ἀγριώτερον Th. 6.60; ἐς τὸ μισεῖσθαι Id. 8.83; ἐπὶ τὸ μεῖζον ib. 24; ἐπὶ τὸ βέλτιον Hp. Aph. 1.3, Pl. Prt. 318a; εἰς ὄγκον πρὸς ἀρετήν increase in virtue Id. Lg. 913b; πρὸς εὐδαιμονίαν Isoc. 3.32: and abs., grow, Pl. Euthd. 271b; advance, improve, Th. 6.72, 7.8; βελτίων ἔσται καὶ ἐ. Pl. Prt. 318c, cf. Cra. 410e, Tht. 146b, 150d, Isoc. 9.68, etc.; ἐ. πάμπολυ [ἡ μάχη] waxes great, Pl. Tht. 179d.
- 2 = ἐνδίδωμι V, give in, give way, ἐ. ἐπίδοσιν τοῖσι ἕλκουσι Hp. Art. 72, cf. Gal. 6.5, Sor. 1.103.
1. met acc.
a. erbij geven, toevoegen:
b. vrijwillig bijdragen:
c. toevertrouwen,
2. intrans. toenemen:
[ἐπι- 5, ἐπι- 8.]
3 sing. aor. ἐπέδωκε Il. 9.148, 290.
Aor. infin. ἐπιδοῦναι Il. 23.559.
1 pl. fut. mid. ἐπιδωσόμεθα (v.l. ἐπιβωσόμεθα) Il. 10.463.
1 pl. aor. subj. ἐπιδώμεθα Il. 22.254.
- 1
To give with (a daughter).
With dat.,
[μείλια] θυγατρί Il. 9.148 = 290.
- 2
To give by way of making up to a person: ἄλλο Il. 23.559.
- 3
In mid., with reciprocal sense, of parties to an oath, to grant to each other the sanction of the gods as witnesses: θεοὺς ἐπιδώμεθα Il. 22.254.
App. with a vague notion of mutually calling upon a god: Ἀθήνην Il. 10.463.
- 1
- 1give in addition εὔχομαί νιν Ὀλυμπίᾳ τοῦτο δόμεν γέρας ἔπι Βάττου γένει (Tric.: ἐπὶ codd.: cf. ἐπιζεύγνυμι) P. 5.124
- Ito give besides, τί τινι Il., Hdt., Attic
- 2to give in dowry, Il., Xen.
- 3to give freely, Thuc., Ar.:—esp. to contribute as a "benevolence, " for state necessities, opp. to εἰσφέρειν (which was compulsory), Xen., Dem.; cf. ἐπίδοσις.
- IIMid. to take as witness, θεοὺς ἐπιδώμεθα Il.; (others take it to be ἐπ-ιδώμεθα let us look to the gods).
- IIIintr. to increase, advance, ἐς ὕψος Hdt.; ἐπὶ τὸ μεῖζον Thuc., etc.; absol. to grow, wax, advance, improve, Thuc.
-
…, ἀπιέναι οἴκαδε βελτίονι γεγονότι, καὶ ἐν τῇ ὑστεραίᾳ ταὐτὰ ταῦτα · καὶ ἑκάστης ἡμέρας ἀεὶ ἐπὶ τὸ βέλτιον ἐπιδιδόναι. καὶ ἐγὼ ἀκούσας εἶπον · ὦ Πρωταγόρα, τοῦτο μὲν οὐδὲν θαυμαστὸν λέγεις, ἀλλὰ εἰκός, ἐπεὶ κἂν…
Plato, Protagoras
-
…ἡμέρας συνὼν αὐτῷ βελτίων ἔσται καὶ ἐπιδώσει, εἰ αὐτὸν ἐπανέροιτο · τί δὴ φῂς βελτίω ἔσεσθαι καὶ εἰς τί ἐπιδώσειν ; εἴποι ἂν αὐτῷ ὁ Ζεύξιππος ὅτι πρὸς γραφικήν · κἂν εἰ Ὀρθαγόρᾳ τῷ Θηβαίῳ συγγενόμενος, ἀκούσας ἐκείνου ταὐτὰ…
Plato, Protagoras
-
…ὥσπερ παρὰ σὲ νῦν, ἀκούσειεν αὐτοῦ ταὐτὰ ταῦτα ἅπερ σοῦ, ὅτι ἑκάστης ἡμέρας συνὼν αὐτῷ βελτίων ἔσται καὶ ἐπιδώσει, εἰ αὐτὸν ἐπανέροιτο · τί δὴ φῂς βελτίω ἔσεσθαι καὶ εἰς τί ἐπιδώσειν ; εἴποι ἂν αὐτῷ ὁ Ζεύξιππος…
Plato, Protagoras
-
…Ἱπποκράτης ὅδε Πρωταγόρᾳ συγγενόμενος, ᾗ ἂν αὐτῷ ἡμέρᾳ συγγένηται, βελτίων ἄπεισι γενόμενος καὶ τῶν ἄλλων ἡμερῶν ἑκάστης οὕτως ἐπιδώσει εἰς τί, ὦ Πρωταγόρα, καὶ περὶ τοῦ ; καὶ ὁ Πρωταγόρας ἐμοῦ ταῦτα ἀκούσας, σύ τε καλῶς…
Plato, Protagoras
-
…μέταζε χατίζων πτώσσῃς ἀλλοτρίους οἴκους καὶ μηδὲν ἀνύσσῃς. ὡς καὶ νῦν ἐπʼ ἔμʼ ἦλθες · ἐγὼ δέ τοι οὐκ ἐπιδώσω οὐδʼ ἐπιμετρήσω · ἐργάζευ, νήπιε Πέρση, ἔργα, τά τʼ ἀνθρώποισι θεοὶ διετεκμήραντο, μή ποτε σὺν παίδεσσι…
Hesiod, Works and Days
-
…αἰδοῦνται δʼ ἱκέτας Διός, ποίμναν τάνδʼ ἀμέγαρτον · οὐδὲ μετʼ ἀρσένων ψῆφον ἔθεντʼ ἀτιμώ σαντες ἔριν γυναικῶν, Δῖον ἐπιδόμενοι πράκτορά τε σκοπὸν δυσπολέμητον, ὃν οὐ τίς ἂν δόμος ἔχοι ἐπʼ ὀρόφων μιαί νοντα ; βαρὺς δʼ ἐφίζει .…
Aeschylus, Suppliant Women
-
…· νῦν αὖτέ με θυμὸς ἀνῆκε στήμεναι ἀντία σεῖο · ἕλοιμί κεν ἤ κεν ἁλοίην. ἀλλʼ ἄγε δεῦρο θεοὺς ἐπιδώμεθα · τοὶ γὰρ ἄριστοι μάρτυροι ἔσσονται καὶ ἐπίσκοποι ἁρμονιάων · οὐ γὰρ ἐγώ σʼ ἔκπαγλον ἀεικιῶ, αἴ κεν ἐμοὶ…
Homer, Iliad
-
…ἀνάεδνον ἄγεσθαι πρὸς οἶκον Πηλῆος · ὃ δʼ αὖτʼ ἐπὶ μείλια δώσει πολλὰ μάλʼ, ὅσσʼ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί · ἑπτὰ δέ τοι δώσει εὖ ναιόμενα πτολίεθρα Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν Φηράς τε ζαθέας ἠδʼ Ἄνθειαν…
Homer, Iliad
-
…Ὀδυσσεὺς ὑψόσʼ ἀνέσχεθε χειρὶ καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα · χαῖρε θεὰ τοῖσδεσσι · σὲ γὰρ πρώτην ἐν Ὀλύμπῳ πάντων ἀθανάτων ἐπιδωσόμεθʼ · ἀλλὰ καὶ αὖτις πέμψον ἐπὶ Θρῃκῶν ἀνδρῶν ἵππους τε καὶ εὐνάς. ὣς ἄρʼ ἐφώνησεν, καὶ ἀπὸ ἕθεν…
Homer, Iliad
-
…φίλην ἀνάεδνον ἀγέσθω πρὸς οἶκον Πηλῆος · ἐγὼ δʼ ἐπὶ μείλια δώσω πολλὰ μάλʼ, ὅσσʼ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί · ἑπτὰ δέ οἱ δώσω εὖ ναιόμενα πτολίεθρα Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν Φηράς τε ζαθέας ἠδʼ Ἄνθειαν…
Homer, Iliad