ἐπίουρος
ἐπίουρος, an over-keeper, a guardian, watcher, ward
Could not find ἐπίουρε in Logeion dictionaries.
ἐπίουρε Noun: masculine vocative singular of ἐπίουρος
ἐπίουρος, ὁ,
- = οὖρος (B), guardian, watcher, ward, c. gen., ὑῶν ἐ. Od. 13.405; βοῶν Theoc. 8.6, 25.1; Οἰχαλίης A.R. 1.87; ναυτιλίης v.l. in Id. 4.652: less freq. c. dat., Μίνωα τέκε Κρήτῃ ἐ. Il. 13.450; κρήνῃ A.R. 3.1180.
- II wooden peg, pin, IG 4.1484.63 (Epid.), Hero Aut. 16.2, al., Hippiatr. 26, Gp. 10.61, prob.l. in Arist. Pr. 915a11; nickname of Secundus (son of a joiner), Philostr. VS 1.26: Lat. epiurus, Pall. Agr. 12.7.15, prob. in Sen. Ben. 2.12, Aug. Civ.Dei 15.27, Isid. Etym. 19.19.7: also ἐπίορος, Ath.Mitt. 51.154 (Delos).
1 ἐπίουρος, ου (ὁ) cheville de bois, Héron Aut. 267, etc. ; Geop. 10, 61.
2 ἐπί·ουρος, ου (ὁ) surveillant, gardien : ὑῶν, Od. 13, 405, etc. porcher ; βοῶν, Thcr. Idyl. 8, 6 ; 25, 1 ; A. Rh. 1, 87 ; 4, 652, bouvier, etc. ; avec le dat. Κρήτῃ ἐπ. Il. 13, 450, gardien de la Crète, en parl. de Minos ; κρήνῃ, A. Rh. 3, 1180, gardien d’une fontaine.
Étym. ἐπί, οὖρος.
ἐπίουρος, ὁ, der Wächter, = οὖρος, Homerisch das Komposit. statt des simpl., s. Lehrs Aristarch. ed. 2 p. 107 seqq ; Hom. Il. 13.450 ὃς πρῶτον μίνωα τέκε Κρήτῃ ἐπίουρον, alte Lesarten ἐπιοῦρον und Κρήτῃ ἔπι οὖρον, s. Scholl. Herodian.; Eumäus ὑῶν ἐπίουρος Od. 13.405, 15.39. – Ἐπίουρος βοῶν Theocr. 8.6, φυτῶν 25.1, βουκολίων Opp. Cyn. 1.174, ναυτιλίης Ap.Rh. 4.652, κρήνῃ 3.1180.
ἐπίουρος ², ὁ, ein hölzerner Nagel, Geop.
ἐπίουρος
[ἐπι- 10 + οὖρος2. Cf. ἐπιβουκόλος.]
- 1
A guardian, protector, warder Il. 13.450.
- 2
A herdsman Od. 13.405 = Od. 15.39.
- 1
ἐπίουρος (οὖρος): guardian or watch over; Κρήτῃ, ‘ruler over’ Crete, Il. 13.450; ὑῶν, ‘chief swine - herd,’ Od. 13.405, Od. 15.39.
ἐπίουρος
ἐπί-ουρος, ὁ,
- an over-keeper, a guardian, watcher, ward, c. gen., ὑῶν ἐπίουρος Od., etc.; c. dat., Κρήτῃ ἐπ. guardian over Crete, of Minos, Il.