ἐπίπαγος
ἐπίπαγος, congealed or hardened crust
ἐπίπᾰγος, ὁ, (ἐπιπήγνυμι)
- congealed or hardened crust on the top of a thing, Dsc. 1.101.2, Aret. SA 1.9, Gal. Lex. s.v. σύναγμα; ἐ. ὑμενώδης capsule of lens, Ruf. Anat. 17; ἁλώδης Plu. QConv. 2.627f; = γραῦς II, scum, Hsch., cf. Gal. 6.252.
ἐπί·παγος, ου (ὁ) [ᾰ] crème ou croûte à la surface d’un liquide, Diosc. 1, 133, 180 ; 4, 83 ; 5, 137 ; Plut. M. 627f, 641e, etc. ; Gal. 2, 103, etc.
Étym. ἐπί, πάγος.
ἐπίπαγος, ὁ, die auf der Milch u. ä. geronnene Haut, Kruste, Diosc.; ἁλώδης, Plut. Symp. 1.9.4. S. γραῦς.