ἐπιδίδωμι
ἐπιδίδωμι, to give besides
Could not find ἐπιδοθὲν in Logeion dictionaries.
ἐπιδοθὲν aorist passive participle neuter nominative singular, aorist passive participle neuter vocative singular, aorist passive participle neuter accusative singular of ἐπιδίδωμι
- give besides, τινί τι Il. 23.559, Hdt. 2.121.δʹ, al., E. Med. 186 (anap.), Ba. 1128, etc.: abs., Hes. Op. 396, etc.
- b of a physician, administer, ὅσων τῷ κάμνοντι δεῖ Ph. 1.253; give afterwards, τροφὴν προδόντες ἐπιδιδόασι τὸν ἐλλέβορον Dsc. 4.148.
- 2 give in dowry, ὅσσʼ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί Il. 9.148, cf. Lys. 16.10, Pl. Lg. 944a (Pass.), X. Cyr. 8.5.19.
- b esp. contribute as a ‘benevolence’, for the purpose of supplying state necessities, opp. εἰσφέρειν (which was compulsory), Is. 5.37; ἐκ τῶν ἰδίων ἐ. Din. 1.80; τριήρη ἐπέδωκεν D. 21.160; ἐπέδωκα τὰ χρήματα Id. 18.113; τὸ κοινὸν ἐπέδωκε τῷ θεῷ SIG 489.9 (Delph., iii B.C.); but also,
- c offer money as a bribe or consideration, X. Ath. 3.3.
- 3 give freely, bestow, Th. 4.11, Ar. Pax 333; ὑμῖν τῶν ἑαυτοῦ τι Lys. 30.26; ἐ. τοῦ ἑαυτοῦ μέρους X. Cyr. 1.5.1; τὸν ἑαυτοῦ [ζῆλον] εἰς τὴν φιλοδοξίαν Inscr.Prien. 114.12 (i B.C.).
- 4 ἐπιδιδόναι ἑαυτόν give oneself up, devote oneself, τινί to one, Ar. Th. 213, cf. Luc. Peregr. 13; εἴς τι SIG 495.124 (Olbia, iii B.C.), cf. Hdn. 3.4.1; εἰς πᾶν τό σοι χρήσιμον ἐμαυτὸν ἐ. UPZ 62.9 (ii B.C.); also (sc. ἑαυτὸν) ἐπιδιδόναι εἰς τρυφήν Ath. 12.525e; εἰς ὑπερηφανίαν Nymphis 15; ἐ. ἑαυτὸν τῇ πνεούσῃ Luc. Herm. 28: abs., ἐπιδόντες ἐφερόμεθα ran before the wind, Act. Ap. 27.15.
- 5 give into anotherʼs hands, deliver, ἐπιστολήν τινι D.S. 14.47 (dub.l.), Act.Ap. 15.30; χρηματισμόν LXX 2 Ma. 11.17; γραμματεῖον Luc. Peregr. 16: abs., of petitions, freq. in Pap., BGU 45, etc.; of reports or returns, POxy. 255.16 (i A.D.), etc.:—Pass., OGI 515.37 (Mylasa, iii A.D.), Just. Nov. 53.3.1.
- 6 ἐ. ψῆφον τοῖς πολίταις give them power to vote, Plu. Num. 7.
- 7 dictate, opp. γράφειν, D.Chr. 18.18.
- II Med., take as oneʼs witness, θεοὺς ἐπιδώμεθα ‘give each other our gods’, Il. 22.254:—in Il. 10.463, Aristarch. read σὲ γὰρ πρώτην . . ἐπιδωσόμεθʼ, perh. in the same sense, though Apollon. and Scholl. explain it by δώροις τιμήσομεν: cf. περιδίδωμι.
- III in Prose, freq. intr., increase, advance, ἐς ὕψος Hdt. 2.13; καθʼ ἡμέραν ἐς τὸ ἀγριώτερον Th. 6.60; ἐς τὸ μισεῖσθαι Id. 8.83; ἐπὶ τὸ μεῖζον ib. 24; ἐπὶ τὸ βέλτιον Hp. Aph. 1.3, Pl. Prt. 318a; εἰς ὄγκον πρὸς ἀρετήν increase in virtue Id. Lg. 913b; πρὸς εὐδαιμονίαν Isoc. 3.32: and abs., grow, Pl. Euthd. 271b; advance, improve, Th. 6.72, 7.8; βελτίων ἔσται καὶ ἐ. Pl. Prt. 318c, cf. Cra. 410e, Tht. 146b, 150d, Isoc. 9.68, etc.; ἐ. πάμπολυ [ἡ μάχη] waxes great, Pl. Tht. 179d.
- 2 = ἐνδίδωμι V, give in, give way, ἐ. ἐπίδοσιν τοῖσι ἕλκουσι Hp. Art. 72, cf. Gal. 6.5, Sor. 1.103.
1. met acc.
a. erbij geven, toevoegen:
b. vrijwillig bijdragen:
c. toevertrouwen,
2. intrans. toenemen:
[ἐπι- 5, ἐπι- 8.]
3 sing. aor. ἐπέδωκε Il. 9.148, 290.
Aor. infin. ἐπιδοῦναι Il. 23.559.
1 pl. fut. mid. ἐπιδωσόμεθα (v.l. ἐπιβωσόμεθα) Il. 10.463.
1 pl. aor. subj. ἐπιδώμεθα Il. 22.254.
- 1
To give with (a daughter).
With dat.,
[μείλια] θυγατρί Il. 9.148 = 290.
- 2
To give by way of making up to a person: ἄλλο Il. 23.559.
- 3
In mid., with reciprocal sense, of parties to an oath, to grant to each other the sanction of the gods as witnesses: θεοὺς ἐπιδώμεθα Il. 22.254.
App. with a vague notion of mutually calling upon a god: Ἀθήνην Il. 10.463.
- 1
- 1give in addition εὔχομαί νιν Ὀλυμπίᾳ τοῦτο δόμεν γέρας ἔπι Βάττου γένει (Tric.: ἐπὶ codd.: cf. ἐπιζεύγνυμι) P. 5.124
- Ito give besides, τί τινι Il., Hdt., Attic
- 2to give in dowry, Il., Xen.
- 3to give freely, Thuc., Ar.:—esp. to contribute as a "benevolence, " for state necessities, opp. to εἰσφέρειν (which was compulsory), Xen., Dem.; cf. ἐπίδοσις.
- IIMid. to take as witness, θεοὺς ἐπιδώμεθα Il.; (others take it to be ἐπ-ιδώμεθα let us look to the gods).
- IIIintr. to increase, advance, ἐς ὕψος Hdt.; ἐπὶ τὸ μεῖζον Thuc., etc.; absol. to grow, wax, advance, improve, Thuc.
-
…, ἀπιέναι οἴκαδε βελτίονι γεγονότι, καὶ ἐν τῇ ὑστεραίᾳ ταὐτὰ ταῦτα · καὶ ἑκάστης ἡμέρας ἀεὶ ἐπὶ τὸ βέλτιον ἐπιδιδόναι. καὶ ἐγὼ ἀκούσας εἶπον · ὦ Πρωταγόρα, τοῦτο μὲν οὐδὲν θαυμαστὸν λέγεις, ἀλλὰ εἰκός, ἐπεὶ κἂν…
Plato, Protagoras
-
…ἡμέρας συνὼν αὐτῷ βελτίων ἔσται καὶ ἐπιδώσει, εἰ αὐτὸν ἐπανέροιτο · τί δὴ φῂς βελτίω ἔσεσθαι καὶ εἰς τί ἐπιδώσειν ; εἴποι ἂν αὐτῷ ὁ Ζεύξιππος ὅτι πρὸς γραφικήν · κἂν εἰ Ὀρθαγόρᾳ τῷ Θηβαίῳ συγγενόμενος, ἀκούσας ἐκείνου ταὐτὰ…
Plato, Protagoras
-
…ὥσπερ παρὰ σὲ νῦν, ἀκούσειεν αὐτοῦ ταὐτὰ ταῦτα ἅπερ σοῦ, ὅτι ἑκάστης ἡμέρας συνὼν αὐτῷ βελτίων ἔσται καὶ ἐπιδώσει, εἰ αὐτὸν ἐπανέροιτο · τί δὴ φῂς βελτίω ἔσεσθαι καὶ εἰς τί ἐπιδώσειν ; εἴποι ἂν αὐτῷ ὁ Ζεύξιππος…
Plato, Protagoras
-
…Ἱπποκράτης ὅδε Πρωταγόρᾳ συγγενόμενος, ᾗ ἂν αὐτῷ ἡμέρᾳ συγγένηται, βελτίων ἄπεισι γενόμενος καὶ τῶν ἄλλων ἡμερῶν ἑκάστης οὕτως ἐπιδώσει εἰς τί, ὦ Πρωταγόρα, καὶ περὶ τοῦ ; καὶ ὁ Πρωταγόρας ἐμοῦ ταῦτα ἀκούσας, σύ τε καλῶς…
Plato, Protagoras
-
…μέταζε χατίζων πτώσσῃς ἀλλοτρίους οἴκους καὶ μηδὲν ἀνύσσῃς. ὡς καὶ νῦν ἐπʼ ἔμʼ ἦλθες · ἐγὼ δέ τοι οὐκ ἐπιδώσω οὐδʼ ἐπιμετρήσω · ἐργάζευ, νήπιε Πέρση, ἔργα, τά τʼ ἀνθρώποισι θεοὶ διετεκμήραντο, μή ποτε σὺν παίδεσσι…
Hesiod, Works and Days
-
…αἰδοῦνται δʼ ἱκέτας Διός, ποίμναν τάνδʼ ἀμέγαρτον · οὐδὲ μετʼ ἀρσένων ψῆφον ἔθεντʼ ἀτιμώ σαντες ἔριν γυναικῶν, Δῖον ἐπιδόμενοι πράκτορά τε σκοπὸν δυσπολέμητον, ὃν οὐ τίς ἂν δόμος ἔχοι ἐπʼ ὀρόφων μιαί νοντα ; βαρὺς δʼ ἐφίζει .…
Aeschylus, Suppliant Women
-
…· νῦν αὖτέ με θυμὸς ἀνῆκε στήμεναι ἀντία σεῖο · ἕλοιμί κεν ἤ κεν ἁλοίην. ἀλλʼ ἄγε δεῦρο θεοὺς ἐπιδώμεθα · τοὶ γὰρ ἄριστοι μάρτυροι ἔσσονται καὶ ἐπίσκοποι ἁρμονιάων · οὐ γὰρ ἐγώ σʼ ἔκπαγλον ἀεικιῶ, αἴ κεν ἐμοὶ…
Homer, Iliad
-
…ἀνάεδνον ἄγεσθαι πρὸς οἶκον Πηλῆος · ὃ δʼ αὖτʼ ἐπὶ μείλια δώσει πολλὰ μάλʼ, ὅσσʼ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί · ἑπτὰ δέ τοι δώσει εὖ ναιόμενα πτολίεθρα Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν Φηράς τε ζαθέας ἠδʼ Ἄνθειαν…
Homer, Iliad
-
…Ὀδυσσεὺς ὑψόσʼ ἀνέσχεθε χειρὶ καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα · χαῖρε θεὰ τοῖσδεσσι · σὲ γὰρ πρώτην ἐν Ὀλύμπῳ πάντων ἀθανάτων ἐπιδωσόμεθʼ · ἀλλὰ καὶ αὖτις πέμψον ἐπὶ Θρῃκῶν ἀνδρῶν ἵππους τε καὶ εὐνάς. ὣς ἄρʼ ἐφώνησεν, καὶ ἀπὸ ἕθεν…
Homer, Iliad
-
…φίλην ἀνάεδνον ἀγέσθω πρὸς οἶκον Πηλῆος · ἐγὼ δʼ ἐπὶ μείλια δώσω πολλὰ μάλʼ, ὅσσʼ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί · ἑπτὰ δέ οἱ δώσω εὖ ναιόμενα πτολίεθρα Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν Φηράς τε ζαθέας ἠδʼ Ἄνθειαν…
Homer, Iliad