ἐπιπίνω
ἐπιπίνω, to drink afterwards
ἐπιπίνω [πῑ],
- drink afterwards or besides, Hp. Acut. 56, Ar. Pax 712; opp. προπίνω, Ctes. Fr. 57.25; ἐ. τοῦ οἴνου drink some wine with their food, Pl. R. 372b; ὅταν τὸ ὕδωρ πνίγῃ, τί δεῖ ἐπιπίνειν; Arist. EN 1146a35: esp. drink after eating, κρέʼ ἔδων καὶ ἐπʼ ἄκρητον γάλα πίνων Od. 9.297; θύννεια . . καταφαγών, κᾆτʼ ἐπιπιὼν ἀκράτον . . χοᾶ Ar. Eq. 354, cf. Pl. 1133, Philem. 85.3; ἐ. μετὰ τὸν σῖτον οἶνον X. Cyr. 6.2.28: abs., τὸ πρῲ ʼπιπίνειν Eup. 351 (Elmsl. for πρῶτʼ ἐπ.).
ἐπι·πίνω :
1 boire en outre : τοῦ οἴνου, Plat. Rsp. 372b, du vin ||
2 boire par-dessus ou après, acc. Ar. Pl. 1133 ; ἐπ. μετὰ τὸν σῖτον οἶνον, Xén. Cyr. 6, 2, 28, boire du vin après le repas.
ἐπιπίνω, (πίνω), dazu, dabei trinken ; κυκεῶνα Ar. Pax 696 ; ἐπιπίνοντες τοῦ οἴνου Plat. Rep. II.372b ; darauf, nachher trinken, μετὰ τὸν σῖτον οἶνον Xen. Cyr. 6.2.28 ; bes. vom Nachtrunk nach beendeter Mahlzeit, Eupol. bei Ath. I.17e ; vgl. Ar. Eq. 354. Aus Homer rechnet man als Tmesis καὶ ἐπʼ ἄκρητον γάλα πίνων Od. 9.297 hierher.
ἐπιπίνω
fut. -πίομαι
aor2 ἐπέπιον
perf. -πέπωκα
- to drink afterwards or besides, esp. to drink after eating, Od., Attic