ἐπιπλατύς
ἐπιπλατύς, broad at the top, flat
ἐπιπλᾰτ-ύς, ύ,
- broad at the top, flat, ἐπιπλατὺ σφαιροειδές an oblate spheroid, Archim. Con.Sph.Praef.; λοβοί Thphr. HP 8.5.3.
ἐπι·πλατύς, ύς, ύ, gén. έος [ᾰ] c. ἐπιπλατής, Archim. Con. et sph. in proœm.
ἐπιπλατύς, ύ, oben breit, flach, Archim., Theophr.; vgl. Lobeck zu Phryn. 539.