ἐπιποθέω
ἐπιποθέω, to yearn after
ἐπιποθ-έω,
- desire besides or yearn after, c. acc., Hdt. 5.93, Ph. 2.598; feel the want of, Pl. Lg. 855e; ἐ. τινός LXX Ps. 118(119).20; ἐπί τι ib. 61 (62). 11.
ἐπι·ποθέω-ῶ, désirer en outre ou regretter vivement, acc. Hdt. 5, 93 ; Plat. Prot. 329d, Leg. 855e ; gén. Spt. Ps. 118, 20.
ἐπιποθέω, (ποθέω), dazu, herbei wünschen, sich wonach sehnen, ἐπιποθήσειν Πεισιστρατίδας Her. 5.93 ; ὃ ἔτι ἐπιποθῶ Plat. Prot. 329d ; öfter bei Sp.; ἀπόντα DS. 17.101 ; Plut. Philop. 21 ; Luc. D.D. 4.3 ; LXX.
Strong 1971
to long for, desire: c. inf., Ro 1:11, II Co 5:2, I Th 3:6, II Ti 1:4, Phl 2:26 (WH, [txt.]);
ἐπιποθέω
fut. ήσω
- to yearn after, Hdt., Plat.