ἐπίπλασμα
ἐπίπλασμα, plaster
ἐπί-πλασμα, ατος, τό,
- plaster, Hp. Art. 40, Aret. CA 1.1, Lyc. ap. Orib. 9.25.1, etc.
ἐπίπλασμα, ατος (τὸ) emplâtre, Hpc. Art. 805 ; Gal. 18, 482 ; Arét. 75, 76 ; Ruf. 66.
Étym. ἐπιπλάσσω.
ἐπίπλασμα, τό, das Daraufgestrichene, Pflaster, Medic.