σκοτόω
σκοτόω, to make dark, to blind
Could not find ἐσκοτοῦντο in Logeion dictionaries.
ἐσκοτοῦντο imperfect middle-passive indicative 3rd plural of σκοτόω
σκοτ-όω,
- darken, blind, σκοτώσω βλέφαρα καὶ δεδορκότα S. Aj. 85; stupefy, Sor. 1.125 (Act. and Pass.); make dizzy, τὰς ὄψεις Ph.Byz. Mir. 2.5: metaph., Ep.Eph. 4.18:—Pass., to be in darkness, suffer from vertigo, like σκοτοδινιάω, Pl. R. 518a, Prt. 339e, Tht. 209e, Thphr. Vert. 7, Plb. 10.13.8; ἕλμινθες -ωθεῖσαι stupefied, Herod.Med. ap. Aët. 9.37, cf. Gal. 16.657.
σκοτόω-ῶ :
1 couvrir de ténèbres, acc. Soph. Aj. 85 ||
2 aveugler par un éblouissement, d’où au pass. avoir le vertige, Hpc. 1154, 5 ; Plat. Rsp. 518a, Prot. 339e, Theæt. 209e ; Pol. 10, 13, 8 ; Plut. M. 489f.
Étym. σκότος.
σκοτόω, 1) finster, dunkel machen, verfinstern, verdunkeln ; ἐγὼ σκοτώσω βλέφαρα καὶ δεδορκότα, Soph. Aj. 85 ; Plat. Rep. VII.518a.
2) drehend, schwindlig machen, daß es Einem dunkel vor den Augen wird, ἐσκοτώθην καὶ ἰλλιγγίασα, Plat. Prot. 339e ; vgl. Pol. 10.13.8 ; τῇ πλάνῃ σκοτούμενος, Pallad. 121 (X.96); ὁ σκοτωθείς, S.Emp. adv.log. 1.192.
2) drehend, schwindlig machen, daß es Einem dunkel vor den Augen wird, ἐσκοτώθην καὶ ἰλλιγγίασα, Plat. Prot. 339e ; vgl. Pol. 10.13.8 ; τῇ πλάνῃ σκοτούμενος, Pallad. 121 (X.96); ὁ σκοτωθείς, S.Emp. adv.log. 1.192.
σκοτόω
from σκότος
σκοτόω,
fut. -ώσω
- to make dark, to blind:—Pass. to be in darkness: also to suffer from vertigo, Plat.