Logeion | σκότος

σκότος, ὁ, more rarely σκότος, εος, τό (v. sub fin.),

darkness, gloom, Od. 19.389, Emp. 121.4, Pi. Fr. 142, etc.; opp. φάος, A. Ch. 319 (lyr.), E. Hipp. 417, etc.; opp. ἡμέρα, Pl. Def. 411b.
- - 2 in Il. always of the darkness of death, mostly in phrase τὸν δὲ σ. ὄσσε κάλυψεν 4.461, al.; στυγερὸς δʼ ἄρα μιν σ. εἷλεν 5.47, 13.672; so in Trag. and Com., σκότῳ θανεῖν E. Hipp. 837 (lyr.); ἤδη με περιβάλλει σ. Id. Ph. 1453; σ. γίγνεται Pherecr. 40; σκότον εἶναι τεθνηκότος (sc. Αἰσχύλου) Ar. Fr. 643.
  - 3 of the nether world, Pi. Fr. 130; σκότον νέμονται Τάρταρόν τε A. Eu. 72, cf. Pers. 223; τὸν ἀεὶ κατὰ γᾶς σ. εἱμένος S. OC 1701 (lyr.); παῖδες ἀρχαίου Σκότου ib. 106; ἰὼ σ., ἐμὸν φάος Id. Aj. 394 (lyr.); γῆς σκότῳ κέκρυπται E. Hel. 62; σκότου πύλαι Id. Hec. 1.
  - 4 the darkness of the womb, φυγόντα μητρόθεν σκότον A. Th. 664: pl., ἐν σκότοισι νηδύος τεθραμμένη Id. Eu. 665.
  - 5 of blindness, σκότου νέφος S. OT 1313 (lyr.); ὁθούνεκʼ . . ἐν σκότῳ . . ὀψοίατο, i.e. οὐκέτι ὀψοίατο, ib. 1273; βλέποντα νῦν μὲν ὄρθʼ, ἔπειτα δὲ σκότον, i.e. μηδέν, ib. 419; σκότον δεδορκώς E. Ph. 377, cf. HF 563.
  - - b dizziness, vertigo, Hp. Epid. 5.23; σκότοι πρὸ τῶν ὀμμάτων Arist. HA 584a3; cf. σκοτόδινος, -δινιάω.
  - 6 metaph., σκότῳ κρύπτειν hide in darkness, S. El. 1396 (lyr.), cf. Pi. Frr. 42.5, 228; σκότον ἔχειν to be in darkness, obscurity, Id. N. 7.13, E. Fr. 1052.8; ἀπορία καὶ σ. Pl. Lg. 837a; περικαλύψαι τοῖσι πράγμασι σκότον E. Ion 1522: with Preps., διὰ σκότους ἡ ὁδός it is dark and uncertain, X. An. 2.5.9; ἐν σ. καθήμενος Pi. O. 1.83; μηδὲν ἐν σ. τεχνωμένων S. Ant. 494; κατὰ σκότον Id. Ph. 578; ὑπὸ σκότου Id. Ant. 692, E. Or. 1457 (lyr.), X. Cyr. 4.6.4; ὑπὸ σκότῳ A. Ag. 1030 (lyr.), E. Ph. 1214.
  - 7 of a person, Μητρότιμος ὁ σ., like ὁ σκοτεινός, the mystery-man, Hippon. 78; also, darkness, i.e. ignorance, D. 19.226; deceit, σ. καὶ ἀπάτη Pl. Lg. 864c.
  - 8 pl., σκότη shadows in a picture, Paus.Gr. Fr. 300, Suid. s.v. ἀπεσκοτωμένα, Eust. 953.51.—Ael.Dion. Fr. 217 regarded the masc. as the Att. form: the neut. never occurs in Ar., and is nowhere required by the metre in Trag., though it sts. occurs in codd., E. Hec. 831, HF 1159, Fr. 534, v.l. in S. OC 40, dub. l. in A. Fr. 6; it is found, however, without v.l., in Pi. Fr. 42.5 and Att. Prose, Pl. R. 516e, Cra. 418c, D. 18.159, etc.; also in Hdt. 2.121.εʹ, X. An. 2.5.9, 7.4.18; the word is always neut. in LXX and NT.

σκότος, ου (ὁ)

I ténèbres, obscurité, Od. 19, 389 ; Ath. ; p. opp. à φάος, Eschl. Ch. 320, etc. ; à ἡμέρα, Plat. Def. 411b, etc. ; ἐν σκότῳ, Soph. Ant. 494, etc. ; ὑπὸ σκότῳ, Eschl. Ag. 1030, etc. ; ὑπὸ σκότου, Xén. Cyr. 4, 6, 4 ; fig. κατὰ σκότον, Soph. Ph. 578, dans l’obscurité, dans l’ombre ; ὑπὸ σκότου, Soph. Ant. 692, furtivement ; ὁ Σκότος, les Ténèbres personnifiées, Soph. O.C. 40 ; particul. :

1 ténèbres de la mort, Il. 4, 461 ; 6, 11, etc. ; Eur. Hipp. 837, etc. ||

2 ténèbres des enfers, Eschl. Eum. 72, etc. ; Soph. O.C. 1701, etc. ; Eur. Hel. 62, etc. ; d’où les enfers, Eur. Hec. 1 ||

3 cécité, Soph. O.R. 1313 ; σκότον δεδορκώς ; Eur. Ph. 377, qui ne voit que les ténèbres, aveugle ||

4 vertige, éblouissement, Hpc. 1149b ; Arstt. H.A. 7, 4, 3 ||

II fig. :

1 vie obscure, Pd. N. 7, 19 ; Plat. Leg. 837a, etc. ||

2 infortune, Thcr. Idyl. 29, 8 ||

3 obscurité, incertitude, aveuglement de l’esprit, d’où ignorance, Dém. 411, 25 ; p. suite, erreur, déception, Plat. Leg. 864c ||

4 ruse, joint à ἀπάτη, Plat. Leg. 864c ; d’où coquin, filou, litt. qui agit dans l’ombre, Hippon. fr. 123.

Étym. indo-europ. *sk(e)h₃t- ou *skoto-, ombre, obscur ; la relation avec σκιά n’est pas claire.

σκότος, εος-ους (τὸ) c. le préc. Soph. O.C. 40 ; Eur. Hec. 831, etc. ; Hdt. 2, 121 ; Xén. An. 2, 5, 9, etc. ; Dém. 281, 3, etc.

σκότος -ου, ὁ, ook σκότος -ους, τό
1. duisternis (van de dood of de onderwereld): μιν σκότος εἷλε duisternis nam bezit van hem Il. 5.47; τὸν ἀεὶ κατὰ γᾶς σκότον de eeuwige duisternis onder de aarde Soph. OC 1701; trag. van blindheid: ἰὼ σκότου νέφος oh, nevel van duisternis Soph. OT 1313; met ww. van zien: σκότον δεδορκώς duisternis ziende (d.w.z. blind) Eur. Phoen. 377; als personif. Σκότος de Duisternis (gezegd van de Onderwereld); christ.: τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον de buitenste duisternis (van de Hel) NT Mt. 8.12.
2. overdr. duisterheid, onduidelijkheid: ἀπορία καὶ σ. moeilijkheid en duisterheid Plat. Lg. 837a; ook onwetendheid: πολύ τι σκότος ... ἐστὶν παρ’ ὑμῖν πρὸ τῆς ἀληθείας bij jullie staat grote duisternis de waarheid in de weg Dem. 18.159. spec. met prep.: διὰ σκότους ἡ ὁδός de route is duister Xen. An. 2.5.9; διὰ σκότου = ἐν σκότῳ = κατὰ σκότον = ὑπὸ σκότου = ὑπὸ σκότῳ in duisternis, in het geheim.
3. geneesk. verlies van bewustzijn.

σκότος, ὁ, Finsternis, Dunkelheit, Dunkel ; Od. 19.389 ; häufiger ist das Wort in der Il., hier aber immer das Todesdunkel, z.B. τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν, Il. 4.461 u. öfter, στυγερὸς δʼ ἄρα μιν σκότος εἷλεν, 5.47 u. öfter ; wie vom Dunkel der Unterwelt Soph. Aj. 388, τὸν ἀεὶ κατὰ γᾶς σκότον εἱμένος O.C. 1698 ; ἐπεὶ γῆς σκότῳ κέκρυπται, Eur. Hel. 62. – Ueberh. Dunkelheit, Verborgenheit ; ἐν σκότῳ καθήμενος, Pind. Ol. 1.83 ; γνώμαν σκότῳ κυλίνδει, N. 4.40 ; αἱ μεγάλαι ἀλκαὶ σκότον πολὺν ὕμνων ἔχοντι δεόμεναι, die verborgen, unbekannt bleiben, 7.13 ; οὐδʼ ἐν σκότοισι νηδύος τεθραμμένη, Aesch. Eum. 635 ; σκότῳ φάος ἰσόμοιρον, Ch. 317, u. oft ; δόλον σκότῳ κρύψας, Soph. El. 1388 ; vom Dunkel der Blindheit, O.R. 1313, vgl. βλέποντα νῦν μὲν ὄρθʼ, ἔπειτα δὲ σκότον, 419, 1273 ; Eur. oft, auch περικαλύψαι τοῖσι πράγμασι σκότον, Ion 1522 ; u. in Prosa : Ggstz τὸ φῶς, Plat. Crat. 418c ; auch übertr., πᾶσαν ἀπορίαν καὶ σκότον ἀπεργάζεται, Legg. VIII.837a ; οἱ ἐν σκότῳ ὄντες, die im Verborgenen leben, Xen. Cyr. 2.1.25 ; ὑπὸ σκότου τὸν φθόνον κατέχειν, den Neid verhehlen, 4.6.4. – Auch neutr. τὸ σκότος, im dat. σκότει, ταύταν σκότει κρύπτειν ἔοικεν, Pind. frg. 171, vgl. ib. 106, was nach Moeris mehr attisch sein soll ; so Eur. ἐκ τοῦ σκότους, Hec. 831 ; σκότος ἀμπίσχον, Hipp. 192 ; πέπλοισι κρατὶ περιβάλω σκότος, Herc.F. 1159 ; u. in Prosa : ὥσπερ ἐν σκότει, Plat. Phaed. 99b ; ἐν σκότει = bei Nacht, Xen. Cyr. 1.6.40 ; ἐπίκουρον σκότους, Mem. 4.3.7. Vgl. Pierson Moeris 355, Schäfer Greg.Cor. 22.615.

σκότος ², τό, = ὁ σκότος.

σκότος

-ου, ὁ. Darkness: ποτὶ σκότον ἐτράπετο (away from the light) Od. 19.389.

The darkness of death : τὸν σ. ὄσσε κάλυψεν Il. 4.461 = 503 = Il. 6.11, Il. 4.526 = Il. 21.181, Il. 13.575, Il. 14.519, Il. 15.578, Il. 16.316, Il. 20.393, 471. Cf. Il. 5.47, Il. 13.672 = Il. 16.607, Il. 16.325.

σκότος (τό: but cf. Barrett on Eur., Hipp. 192.) = σκότος infra. ταύταν (sc. ? κακότατα) σκότει κρύπτειν ἔοικεν (σκότῳ coni. Schneidewin) fr. 42. 6. κελαινεφέι δὲ σκότει καλύψαι σέλας καθαρὸν ἁμέρας fr. 108b. 3.

σκότος (ὁ.)

1darkness ἔνθεν τὸν ἄπειρον ἐρεύγονται σκότον βληχροὶ δνοφερᾶς νυκτὸς ποταμοὶ sc. in the underworld fr. 130 ad Θρ. 7. met., τά κέ τις ἀνώνυμον γῆρας ἐν σκότῳ καθήμενος ἕψοι μάταν; O. 1.83 γνώμαν κενεὰν σκότῳ κυλίνδει N. 4.40 ταὶ μεγάλαι γὰρ ἀλκαὶ σκότον πολὺν ὕμνων ἔχοντι δεόμεναι N. 7.13 πρόφασις ἀρετὰν ἐς αἰπὺν ἔβαλε σκότον fr. 228.

Number of occurrences in NT: 31
Strong 4655

σκότος, -ου, ὁ the more usual cl. form (cf. σ., τό),

darkness: He 12:18, Rec.†

Number of occurrences in NT: 31
Strong

σκότος, -ους, τό, a form rare in cl. (cf. ὁ σ.) but freq. in LXX, [chiefly for חֹשֶׁךְ ;]

darkness: Mt 27:45, Mk 15:33, Lk 22:53 23:44, Ac 2:20, II Co 4:6; τὰ κρυπτὰ τοῦ σ., I Co 4:5; of blindness, Mt 6:23, Ac 13:11; by meton., of a dark place, Mt 8:12 22:13 25:30, II Pe 2:17, Ju 13. Metaph., of moral and spiritual darkness: Lk 11:35, Jo 3:19, Ac 26:18, II Co 6:14, Eph 6:12, Col 1:13, I Pe 2:9; by meton., of those who are in spiritual darkness, Eph 5:8; τ. ἔργα τοῦ σ., Ro 13:12, Eph 5:11; οκότους εἶναι, I Th 5:5; ἐν σ. εἶναι, ib. 4; οἱ ἐν σ., Lk 1:79, Ro 2:19; ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σ., Mt 4:16 (LXX) (WH. σκοτίᾳ); ἐν σ. περιπατεῖν, I Jo 1:6.†

1 oscuridad en sentido vulgar

βάλε αὐτὸν εἰς κύθραν καινὴν κ(αὶ) ἄφης τὴν κύθραν εἰς σ. κ(αὶ) γέμισον τὴν κύθραν νερόν
ponla en una fuente nueva, deja la fuente en la oscuridad y llénala con agua SM 97ue 26

2 oscuridad en sentido teológico y cosmogónico

como advocación, de la divinidad δεῦρό μοι, τὸ πρωτοφαὲς σ. καὶ κρύψον με
ven a mí, oscuridad que te manifiestas primero, y ocúltame P XIII 268

de Selene σ., βυθός, φλόξ, ... εἰσῆλθας;
oscuridad, abismo, llama, ¿has venido? P IV 2338

como residencia de la divinidad ἐπικαλοῦμαί σε, τὸν ἐν τῷ ἀοράτῳ σκότει καθήμενον
te invoco a ti, el que está sentado en la invisible oscuridad P XIV 1

σκότος : darkness, gloom; often in relation to death, Il. 4.461, Il. 5.47.

σκότος, ου,

- - 1darkness, gloom, Od., Attic
  - 2the darkness of death, Il., Eur.
  - 3of blindness, σκότον βλέπειν Soph.; σκότον δεδορκώς Eur.
  - 4metaph., σκότῳ κρύπτειν, like Hor.ʼs nocte premere, to hide in darkness, Soph.; so, διὰ σκότους ἐστί it is dark and uncertain, Xen.; κατὰ σκότον, ὑπὸ σκότου Soph., etc.

Menu

Word wheel

σκότος

Saved

Recent