σκοτώδης
σκοτώδης, dark
σκοτ-ώδης, ες,
- dark, Pl. Phd. 81b, R. 518c.
- 2 obscure, Id. Cra. 412b (Comp.).
- II dizzy, Hp. Prorrh. 1.71; τὰ -ώδεα περὶ τὰς ὄψιας Id. Epid. 1.12; νόσος σ. vertigo, Nic.Dam. Fr. 130.23J.
σκοτώδης, ης, ες :
1 ténébreux, sombre, obscur, Plat. Phæd. 81b, Rsp. 518c, etc. ; Plut. M. 764d ||
2 saisi de vertige, Hpc. 72f, etc. ||
Cp. -έστερος, Plat. Crat. 412b, etc.
Étym. σκότος, -ωδης.
1. donker, duister; subst.:
2. geneesk. lijdend aan duizeligheid
σκοτώδης, ες, zsgzn = σκοτοειδής, Ggstz φανός, Plat. Rep. VII.518c ; σκοτωδέστερον τοῦτο καὶ ξενικώτερον, Crat. 412b, u. öfter ; bei Hippocr. auch = schwindlig.
σκοτώδης
σκοτ-ώδης, ες
contr. for σκοτοειδής
- dark, Plat.