ἐτεός
ἐτεός, true, real, genuine
Could not find ἐτεόν in Logeion dictionaries.
ἐτεόν Adjective: masculine accusative singular, Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter vocative singular, Adjective: neuter accusative singular of ἐτεός
- true, genuine, πόλλʼ ἐτεά Il. 20.255; ἢ ἐτεὸν Κάλχας μαντεύεται 2.300; εἰ ἐτεόν περ whether it be true indeed, 14.125; εἰ δή ῥʼ ἐ. γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις 15.53.
- II ἐτεόν, as Adv., in truth, verily, εἰπέ μοι εἰ ἐ. γε φίλην ἐς πατρίδʼ ἱκάνω Od. 13.328, cf. Il. 8.423; εἰ ἐ. . . μιμνῄσκομαι rightly, Theoc. 25.173.
- 2 in Ar. (not in other Com.) interrog., really, indeed, οὐκ ἀκούσεσθʼ ἐ. . .; Ach. 322, cf. 609; ἐ. ἡγεῖ γὰρ θεούς; Eq. 32, cf. 733; in asking for information, τί οὖν τοῦτʼ ἐστὶν ἐ.; Nu. 93, cf. V. 8; τί δὲ τοῦτʼ ἐγέλασας ἐ.; Nu. 820; cf. ἐτός (B).
- 3 fem., ἐτεή, ἡ, reality, [ἄνθρωπος] ἐτεῆς ἀπήλλακται Democr. 6; dat. ἐτεῇ, as Adv., in reality, νόμῳ γλυκύ, νόμῳ πικρόν, ἐτεῇ δʼ ἄτομα καὶ κενόν Id. 125; ἐ. οὐδὲν ἴσμεν Id. 7.
[cf. ἔτυμος, ἐτήτυμος.]
- 1
In accordance with truth, true: εἰ ἐτεόν περ (whether (what I say) is true) Il. 14.125.
Absol.: πόλλʼ ἐτεά τε καὶ οὐκί (true things, truth) Il. 20.255.
- 2
In neut. ἐτεόν
as adv., truly, really, in fact. Always with εἰ: εἰ ἐ. παρὰ ναῦφιν ἀνέστη Il. 18.305. Cf. Il. 5.104, Il. 7.359 = Il. 12.233, Il. 8.423, Il. 12.217, Il. 13.153, 375: εἰ ἐ. ἐμός ἐσσι Od. 16.300. Cf. Od. 3.122, Od. 9.529, Od. 13.328, Od. 16.320, Od. 19.216, Od. 23.36, 107, Od. 24.259, 352.Truly expressing one’s feelings: εἰ ἐ. ἀγορεύεις Il. 15.53.
With true insight into the future: εἰ ἐ. κάλχας μαντεύεται Il. 2.300.
- 1
- Itrue, real, genuine, Hom.; ἐτεὸν μαντεύεται prophesies truth, Il.; ὡς ἐτεόν περ as the truth is, Hom.
- IIἐτεόν as adv., in truth, really, verily, Lat. revera, Hom.; rightly, Theocr.:—Attic as an interrog., often in iron. sense, really? indeed? so? Lat. itane? Ar.
-
…Παλλὰς Ἀθηναίη θέλξει καὶ μητίετα Ζεύς. ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δʼ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν · εἰ ἐτεόν γʼ ἐμός ἐσσι καὶ αἵματος ἡμετέροιο, μή τις ἔπειτʼ Ὀδυσῆος ἀκουσάτω ἔνδον ἐόντος, μήτʼ οὖν Λαέρτης ἴστω τό…
Homer, Odyssey
-
…μοι ἐνὶ στήθεσσι τέθηπεν, οὐδέ τι προσφάσθαι δύναμαι ἔπος οὐδʼ ἐρέεσθαι οὐδʼ εἰς ὦπα ἰδέσθαι ἐναντίον. εἰ δʼ ἐτεὸν δὴ ἔστʼ Ὀδυσεὺς καὶ οἶκον ἱκάνεται, ἦ μάλα νῶϊ γνωσόμεθʼ ἀλλήλων καὶ λώϊον · ἔστι γὰρ ἡμῖν σήμαθʼ ,…
Homer, Odyssey
-
…δμὼς εἶς ἀνδρῶν ; τεῦ δʼ ὄρχατον ἀμφιπολεύεις ; καὶ μοι τοῦτʼ ἀγόρευσον ἐτήτυμον, ὄφρʼ ἐῢ εἰδῶ, εἰ ἐτεόν γʼ Ἰθάκην τήνδʼ ἱκόμεθʼ, ὥς μοι ἔειπεν οὗτος ἀνὴρ νῦν δὴ ξυμβλήμενος ἐνθάδʼ ἰόντι, οὔ τι μάλʼ ἀρτίφρων…
Homer, Odyssey
-
…ἔμπης αἰσχρόν τοι δηρόν τε μένειν κενεόν τε νέεσθαι. τλῆτε φίλοι, καὶ μείνατʼ ἐπὶ χρόνον ὄφρα δαῶμεν ἢ ἐτεὸν Κάλχας μαντεύεται ἦε καὶ οὐκί. εὖ γὰρ δὴ τόδε ἴδμεν ἐνὶ φρεσίν, ἐστὲ δὲ πάντες μάρτυροι, οὓς…
Homer, Iliad
-
…ἐπαυρέμεν ἤ περ Ἀχαιούς. πρῶϊ δʼ ὑπηοῖοι σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα. εἰ δʼ ἐτεὸν παρὰ ναῦφιν ἀνέστη δῖος Ἀχιλλεύς, ἄλγιον αἴ κʼ ἐθέλῃσι τῷ ἔσσεται · οὔ μιν ἔγωγε φεύξομαι ἐκ πολέμοιο δυσηχέος…
Homer, Iliad
-
…. ἐν δʼ ὀλίγῳ συνέλασσε κάρη χεῖράς τε πόδας τε, φή ῥα νεόλλουτος, προκαλεύμενος ἥδυμον ὕπνον, ἐγρήσσων ἐτεόν γε · χέλυν δʼ ὑπὸ μασχάλῃ εἶχε. γνῶ δʼ οὐδʼ ἠγνοίησε Διὸς καὶ Λητοῦς υἱὸς νύμφην τʼ οὐρείην περικαλλέα…
NA, Homeric Hymns
-
…πῆξε. δούπησεν δὲ πεσών · ὃ δʼ ἐπεύξατο φώνησέν τε · Ὀθρυονεῦ περὶ δή σε βροτῶν αἰνίζομʼ ἁπάντων εἰ ἐτεὸν δὴ πάντα τελευτήσεις ὅσʼ ὑπέστης Δαρδανίδῃ Πριάμῳ · ὃ δʼ ὑπέσχετο θυγατέρα ἥν. καί κέ τοι ἡμεῖς ταῦτά γʼ…
Homer, Iliad
-
…ἀλλά τινʼ ἄλλην γαῖαν ἀναστρέφομαι · σὲ δὲ κερτομέουσαν ὀΐω ταῦτʼ ἀγορευέμεναι, ἵνʼ ἐμὰς φρένας ἠπεροπεύσῃς εἰπέ μοι εἰ ἐτεόν γε φίλην ἐς πατρίδʼ ἱκάνω. τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη · αἰεί τοι τοιοῦτον ἐνὶ στήθεσσι νόημα…
Homer, Odyssey
-
…γόοιο, ἐξαῦτίς μιν ἔπεσσιν ἀμειβομένη προσέειπε · νῦν μὲν δή σευ, ξεῖνέ γʼ, ὀΐω πειρήσεσθαι, εἰ ἐτεὸν δὴ κεῖθι σὺν ἀντιθέοις ἑτάροισι ξείνισας ἐν μεγάροισιν ἐμὸν πόσιν, ὡς ἀγορεύεις. εἰπέ μοι ὁπποῖʼ ἄσσα περὶ χροῒ…
Homer, Odyssey
-
…νεμεσίζεται οὐδὲ χολοῦται · αἰεὶ γάρ οἱ ἔωθεν ἐνικλᾶν ὅττι κεν εἴπῃ · ἀλλὰ σύ γʼ αἰνοτάτη κύον ἀδεὲς εἰ ἐτεόν γε τολμήσεις Διὸς ἄντα πελώριον ἔγχος ἀεῖραι. ἣ μὲν ἄρʼ ὣς εἰποῦσʼ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, αὐτὰρ Ἀθηναίην…
Homer, Iliad