ἑλκοποιέω
ἑλκοποιέω, to make wounds
Could not find ἑλκοποιεῖς in Logeion dictionaries.
ἑλκοποιεῖς present active indicative 2nd singular of ἑλκοποιέω
ἑλκο-ποιέω,
- make wounds or sores: metaph., rip up old sores, Aeschin. 3.208.
- II make an incision in a tree, πρέμνον Gp. 5.38.
1 abrir una herida ya cicatrizada Phot.σὺ δὲ ἑλκοποιεῖς
tú, en cambio, abres viejas heridas
2 picar, lacerar
μυῖαι ... ἑλκοποιοῦσαι (τοὺς σκύλακας)
ἑλκοποιεῖ τὸ κάθαρμα σύμπασαν δὲ τὴν πόλιν
3 agr. agr. extraer savia de la vid mediante una incisión en el tronco Gp.5.38.2.
ἑλκοποιέω-ῶ :
1 ulcérer une blessure, Eschn. 83, 37 ||
2 tailler, inciser un arbre, Geop. 5, 38, 2.
Étym. ἑλκοποιός.
ἑλκοποιέω, Wunden, Geschwüre machen, Sp. Bei Aesch. 3.208 steht es im Ggstz von μὴ μνησικακεῖν, alte Schäden, Wunden wieder aufreißen, v.l. λογοποιέω. – Einen Einschnitt in einen Baum machen, Geop.
ἑλκοποιέω
ἑλκο-ποιέω,
fut. -ήσω
- to make wounds or sores: metaph. to rip up old sores, Aeschin.