Logeion | ἑλκοποιός

ἑλκο-ποιός, όν, having power to wound, A. Th. 398; cf. ἑλκοποιόν· κανθαρίς, Hsch.

que produce heridas, lacerante οὐδ' ἑλκοποιὰ γίγνεται τὰ σήματα y no causan heridas los emblemas A.Th.398

• que es dañino de un insecto, Hsch.s.u. ἑλκοποιόν.

ἑλκο·ποιός, ός, όν, qui fait une blessure, Eschl. Sept. 398.

Étym. ἕλκος, ποιέω.

ἑλκοποιός -όν [ἕλκος, ποιέω] verwondend.

ἑλκοποιός, Wunden machend, οὐδʼ ἑλκοποιὰ γίγνεται τὰ σήματα, die Wappen (des Schildes) verwunden nicht, Aesch. Spt. 380.

ἑλκοποιός ἑλκο-ποιός, όν ποιέω

ἑλκοποιός