ἀδοξέω
ἀδοξέω, to be held in no esteem, to stand in ill repute
Could not find ἠδόξει in Logeion dictionaries.
ἠδόξει Verb: imperfect active indicative 3rd singular of ἀδοξέω
- to be held in no esteem, be in ill repute, ἀδοξοῦντες, opp. οἱ δοκοῦντες, E. Hec. 294, cf. D. 19.103; opp. εὐδοκιμεῖν, Arist. Rh. 1372b22.
- II trans., hold in no esteem, in contempt, τινά J. BJ 1.26.2, al., cf. Plu. Luc. 14:—hence in Pass., αἱ βαναυσικαὶ [τέχναι] . . ἀδοξοῦνται πρὸς τῶν πόλεων X. Oec. 4.2.
I intr.
1 carecer de fama o reputación, no ser estimado, ser tenido en poco
op. οἱ δοκοῦντες
op. οἱ εὐδοκιμοῦντες
ὁ θεὸς ἀδοξήσει ἐν τοῖς ἔθνεσι δι' αὐτοῦ
Dios será menospreciado entre los gentiles por su causa
• mismo sent. en v. med.
αἵ γε βαναυσικαὶ (τέχναι) ... ἀδοξοῦνται πρὸς τῶν πόλεων
los oficios artesanales son tenidos en poco en las ciudades
2 tener mala reputación, perder la honra, ser despreciado
ὑμᾶς ἐξηπάτηκεν, ἀδοξεῖ, κρίνεται
os ha engañado, posee mala reputación, está encausadoὁ πορνεύων ... ἀδοξῶν οὐκ αἰσχύνεται
εἴ γε μὴν τὸ εὐδοξεῖν ἡδύ, τὸ ἀδοξεῖν δήπου λυπηρόν
• c. ac. rel.
Ἀθηναῖοι δὲ μηδὲν ἠδόξουν
los atenienses no eran deshonrados en nada
• c. παρά y dat. de pers.
Πόπλιος ... παρὰ τοῖς Ῥωμαίοις ἠδόξει
• c. ἐπί y dat. de cosa, Plu.Dem.15.
3 sentirse agraviado
Θεστίου παῖδες, ἀδοξοῦντες εἰ παρόντων ἀνδρῶν γυνὴ τὰ ἀριστεῖα λήψεται
4 diferenciarse, desemejarse
ἀδοξήσει ἀπὸ ἀνθρώπων τὸ εἶδος σου καὶ ἡ δόξα σου ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων
II tr.
1 despreciar, menospreciar
μὴ βουλόμενος, ἀλλ' ἀδοξῶν
no queriendo, sino teniéndolo a deshonra iniciar una guerraτὸν πατέρα δι' ἀγένειαν ἀδοξῶν
2 mostrar, manifestar desaprobación abs. TAM 5.231.12 (Lidia III d.C.).
- Ito be held in no esteem, to stand in ill repute, Eur., Dem.
- IItrans. to hold in no esteem, τινα Plut.