ἠπειρωτικός
ἠπειρωτικός, continental
Could not find ἠπειρωτικόν in Logeion dictionaries.
ἠπειρωτικόν masculine accusative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of ἠπειρωτικός
ἠπειρ-ωτικός, ή, όν,
- continental, ἔθνη X. HG 6.1.12, Arist. Pol. 1338b22.
- 2 of a landsman, βίος Max.Tyr. 19.7 [13.7.a], cf. 8.9 [2.9.b], al.
- II of Epirus, πᾶν τὸ Ἠπειρωτικόν Th. 3.102; Ἠ. [μῆλα] Dsc. 1.115.
ἠπειρωτικός, ή, όν, du continent, Xén. Hell. 6, 1, 4.
Étym. ἠπειρώτης.
ἠπειρωτικός, auf dem Festlande, ἔθνη, Ggstz Inselbewohner, Xen. Hell. 6.1.4.
• Adv ., Sp.
• Adv ., Sp.
ἠπειρωτικός
from ἠπειρώτης
ἠπειρωτικός, ή, όν
- Icontinental, Xen.
- IIof Epirus, Thuc.