ἠπεροπευτής
ἠπεροπ-ευτής, οῦ, ὁ,
- a cheat, deceiver, of Paris (cf. sq. [ἠπεροπεύω]), γυναιμανές, ἠπεροπευτά (Ep. voc.) Il. 3.39, cf. h.Merc. 282, etc.
ἠπεροπευτής, οῦ (ὁ) c. le préc. Il. 3, 39 ; 13, 769 ; Hh. Merc. 282.
Étym. ἠπεροπεύω.
ἠπεροπευτής, ὁ, = ἠπεροπεύς, Il. 3.39, 13.769 u. sp.D., wie Mosch. 1.10 ; Man. 2.305.
ἠπεροπευτής, οῦ,
= ἠπεροπεύς
ἠπεροπευτά, Epic vocat. Il.