ἠπειρώτης

ἠπειρ-ώτης, ου, ὁ, fem. ἠπειρ-ῶτις, ιδος,

• landsman, Luc. Ind. 19; ἄγειν ἀπειρώταν [ἰχθύν] to treat it as a landsman, Theoc. 21.58 (prob. l.); ἵπποι Philostr. Im. 1.30.
• • II Subst. -ώτης, ὁ, dweller on the mainland, opp. νησιώτης, Hdt. 6.49, cf. 1.171, Isoc. 4.132: fem. Adj., αἱ ἠπειρώτιδες Αἰολίδες πόλιες, opp. to those in islands, Hdt. 1.151, cf. 7.109, Th. 1.5, al.; also ἠ. ξυμμαχία alliance with a military power, opp. ναυτική, ib. 35, cf. 4.12; πόλεις τῇ παρασκευῇ ἠπειρώτιδας Id. 6.86.
  • III Asiatic, ψυχή E. Andr. 159: Subst. fem., ib. 652.
  • • 2 Ἠπειρώτης, ου, ὁ, an Epirote, Arist. Fr. 494.

ἠπειρώτης, ὁ, fem. ἠπειρῶτις, ιδος, ἡ, auf dem Festlande, Ggstz νησιώτης, Isocr. 4.132 ; πόλιες ἠπειρώτιδες, Städte im Binnenlande (im Continent Asien), Ggstz Küsten- u. Inselstädte, Her. 1.151, 7.109 ; ξυμμαχία ἠπ., im Ggstz von ναυτική, Thuc. 1.35 ; – Ggstz von θαλάσσιος, 4.2 ; – auch = asiatisch, Eur. Andr. 159, 650.

ἠπειρώτης, ου,

• • Iof the mainland, living there, opp. to νησιώτης, Hdt.: αἱ ἠπειρώτιδες πόλιες, opp. to those in islands, Hdt., etc.; ἠπ. ξυμμαχία alliance with a military power, opp. to ναυτική, Thuc.
  • IIof or on the mainland of Asia, Asiatic, Eur.
  • IIIan Epirote, Luc.