Logeion | ἠπειρωτικός

ἠπειρ-ωτικός, ή, όν,

continental, ἔθνη X. HG 6.1.12, Arist. Pol. 1338b22.
- - 2 of a landsman, βίος Max.Tyr. 19.7 [13.7.a], cf. 8.9 [2.9.b], al.
- II of Epirus, πᾶν τὸ Ἠπειρωτικόν Th. 3.102; Ἠ. [μῆλα] Dsc. 1.115.

ἠπειρωτικός, ή, όν, du continent, Xén. Hell. 6, 1, 4.

Étym. ἠπειρώτης.

ἠπειρωτικός -ή -όν [ἤπειρος] van het vasteland.

ἠπειρωτικός, auf dem Festlande, ἔθνη, Ggstz Inselbewohner, Xen. Hell. 6.1.4.
• Adv ., Sp.

ἠπειρωτικός from ἠπειρώτης ἠπειρωτικός, ή, όν

ἠπειρωτικός