ἡλιαστής
ἡλιαστής, a juryman of the court
ἡλιαστ-ής, οῦ, ὁ, (ἡλιαία 2)
- Heliast, Ar. V. 206, 891, Eq. 255, IG 1(2).63.14, etc.
- II fuller, = Lat. lutor, Gloss.
ἡλιαστής, οῦ (ὁ) héliaste, membre d’un tribunal qui siégeait sur la place Ἡλιαία (v. ce mot), Ar. Vesp. 206, etc., Eq. 255.
Étym. ἡλιάζομαι.
ἡλιαστής, ὁ, der Richter in der Heliaia (s. oben unter ἡλιαία), Ar. Eq. 255 u. öfter ; ἡλιαστῶν ὅρκος, s. Dem. 24.149-151.
ἡλιαστής, οῦ,
- a juryman of the court ἡλιαία, a Heliast, Ar.