ὀλιγόϋδρος
ὀλιγόϋδρος, scant of water
ὀλῐγό-ϋδρος, ον,
- scant of water, Thphr. HP 6.7.6 (Sup.).
ὀλιγό·ϋδρος, ος, ον [ῐ] qui se contente de peu d’eau, Th. H.P. 6, 7, 6, au sup. -ότατος.
Étym. ὀλ. ὕδωρ.
ὀλιγόϋδρος, mit wenigem Wasser, wasserarm, Theophr., im superl.