ὀμφάκιος
ὀμφᾰκ-ιος, α, ον,
- = ὀμφάκινος (q.v.), ὀμφοκίων (sic) σταφυλάων Dioscorus in PLit.Lond. 100B.
ὀμφάκιος, ος, ον [ᾰ] qui est encore vert, fig. non mûr, non encore formé, Aristén. 2, 7 ; subst. τὸ ὀμφάκιον :
1 verjus, Diosc. 5, 7 ||
2 huile faite d’olives encore vertes, Hpc. 407.
Étym. ὄμφαξ.
ὀμφάκιος, = ὀμφάκινος, Sp. übertr., ὀμφάκια μῆλα τοῦ στέρνου, Aristaen. 2.7, die harten Brüste der Jungfrau.