ὀνοτάζω
ὀνοτάζω, to blame
Could not find ὀνοτάζων in Logeion dictionaries.
ὀνοτάζων Verb: present active participle masculine nominative singular, Verb: present active participle masculine vocative singular of ὀνοτάζω
ὀνοτ-άζω,
- like ὄνομαι, blame, h.Merc. 30; σκολιῶς ὀ. Hes. Op. 258:— Med., γάμον ὀνοταζόμεναι abominating it, A. Supp. 10codd.
ὀνοτάζω, injurier, traiter avec mépris, Hh. Merc. 30 ; Hés. O. 256 ||
Moy. m. sign. Eschl. Suppl. 11.
Étym. ὀνοτός.
ὀνοτάζω, = ὄνομαι, tadeln, schmähen ; H.h. Merc. 30 ; σκολιῶς, Hes. O. 260. – Eben so im med., γάμον ὀνοταζόμεναι, verschmähend, Aesch. Suppl. 10 ; Ion bei Phot., der ἐκφαυλίζεσθαι erkl.
ὀνοτάζω,
= ὄνομαι
- to blame, Hhymn., Hes.