ὀνοματοποιός
ὀνοματοποιός, coiner of names
ὀνομᾰτο-ποιός, ὁ,
- coiner of names, esp. significant names, Ath. 3.99c, Zos.Alch. p.230 B.
ὀνοματο·ποιός, ός, όν [ᾰ] qui crée des mots, particul. par onomatopée, Ath. 99c.
Étym. ὄ. ποιέω.
ὀνοματοποιός, ein Wort, einen Namen bildend, bes. indem man einen Naturlaut nachahmt ; Ath. III.99c ; Gramm.