ὀνοσκελής Save Bailly 2024 Grieks Nederlands Pape ὀνο·σκελής, ής, ές, aux jambes d’âne, Luc. V.H. 2, 46. Étym. cf. le suiv. ὀνοσκελής -ές [σκέλος] alleen subst. αἱ Ὀνοσκελεῖς de Ezelinpotigen Luc. 14.46. ὀνοσκελής, ές, eselsfüßig ; Luc. V.H. 2.46 steht γυναῖκας ὀνοσκελέας mit der v.l. ὀνοσκελίας, wahrscheinlich in ὀνοσκελίδας zu ändern.