ὀνοστός
ὀνοστός, to be blamed
ὀνοστός, ή, όν,
- to be blamed or scorned, δῶρα μὲν οὐκ ἔτʼ ὀνοστὰ διδοῖς Il. 9.164; οὐδʼ ὀνοστὸς ἐν μάχαις Lyc. 1235. Adv. -στῶς Eust. 1101.2:—also ὀνοτός, Pi. I. 4(3).50, Call. Del. 20, A.R. 4.91.
ὀνοστός, ή, όν, méprisable, Il. 9, 164 ; Lyc. 1235.
Étym. vb. de ὄνομαι.
ὀνοστός, geschmäht, getadelt, zu tadeln, δῶρα μὲν οὐκέτʼ ὀνοστὰ διδοῖς, nicht zu verschmähende, nicht zu verachtende Geschenke, Il. 9.164.
ὀνοστός
[ὀνοσ-, ὄνομαι.]
To be made light of or treated with indifference: ὀῶρα Il. 9.164.
ὀνοστός (ὄνομαι): w. neg., not to be despised, not contemptible, Il. 9.164†.
ὀνοστός, ή, όν
ὄνομαι
- to be blamed or scorned, Il.