ὀνοματοποιΐα Save Bailly 2024 Pape ὀνοματοποιΐα, ας (ἡ) [ᾰτ] propr. création de mots, particul. et plus tard, création de mots par onomatopée, Quint. 1, 5. Étym. ὀνοματοποιός. ὀνοματοποιΐα, ἡ, das Wortbilden, bes. nach dem Naturlaut ; Plut. Symp. 9.15.2 ; Gramm.