ὑπεξίστημι
ὑπεξίστημι, alter gradually; mid. make way, withdraw
Could not find ὑπεκστάντα in Logeion dictionaries.
ὑπεκστάντα aorist active participle neuter nominative plural, aorist active participle neuter vocative plural, aorist active participle neuter accusative plural, aorist active participle masculine accusative singular of ὑπεξίστημι
ὑπεξ-ίστημι,
- alter gradually, Hsch.; esp. for the worse, perplex, Callistr. Stat. 2.
- II Pass., with aor. 2 and pf. Act., withdraw from, τοῦ νεώ Luc. Am. 17; τῆς πόλεως Plu. Cat.Mi. 19; τῆς ἀγορᾶς Id. CG 1; ὑ. τῆς ἀρχῆς give up all claim to it, Hdt. 3.83: c. inf., ὑ. ἄρχειν Luc. Sat. 6.
- 2 c. acc., go out of the way of, avoid, ὑπεκστῆναι βούλομαι τὸν λόγον Pl. Phlb. 43a; cf. ὑπεξέρχομαι I.
- 3 c. dat., give place to, make way for, X. Ath. 1.10; yield to, give way to, ταῖς ἀπορίαις, τῷ καιρῷ, Plu. Sol. 25, Cat.Mi. 35.
ὑπ·εξίστημι (f. ὑπεκστήσω, ao. 2 ὑπεξέστην, etc.)
I tr. renverser, d’où réfuter, Callistr. Stat. p. 892 ||
II intr. (à l’ao. 2, au pf., au pl. q. pf. et au moy.)
1 se lever du fond de, sortir furtivement ou tout à coup, Ant. 128, 9 ; Plut. Cam. 22 ; avec un gén. Luc. Am. 17 ||
2 se retirer doucement, par déférence ou par crainte, devant : τινί, Xén. Ath. 1, 10 ; Plut. C. Gracch. 3 ; Luc. Tim. 40, devant qqn ; τινὶ ὁδῶν, Philstr. p. 719, laisser les chemins libres devant qqn ; fig. se retirer devant, éviter, acc. Plat. Phil. 43a ; p. suite, se désister, renoncer à : τῆς ἀρχῆς, Hdt. 3, 83, au pouvoir ; avec un inf. ἄρχειν, Luc. Sat. 6, renoncer à commander.
ὑπεξίστημι, (ἵστημι), allmälig herausstellen, Sp. – Gew. med. nebst den intr. tempp. des act.,
1) darunter heraus- od. hervorgehen, unvermerkt hervorkommen, bes. aus einem Hinterhalte, Sp.
2) ausweichen, aus dem Wege gehen, vermeiden, τινά, ὑπεκστῆναι βούλομαι τὸν λόγον Plat. Phil. 43a ; auch c. dat., οὔτε ὑπεκστήσεταί σοι ὁ δοῦλος Xen. Ath. 1.9 ; u. absolut, ὑπεκστῆναι, Plut. Sol. 25.
3) von einer Sache abstehen, keine Ansprüche auf sie machen, sie aufgeben, ὑπεξίστασθαι τῆς ἀρχῆς, die Herrschaft abtreten, Her. 3.83 ; auch ἄρχειν, Luc. Saturn. 6.
1) darunter heraus- od. hervorgehen, unvermerkt hervorkommen, bes. aus einem Hinterhalte, Sp.
2) ausweichen, aus dem Wege gehen, vermeiden, τινά, ὑπεκστῆναι βούλομαι τὸν λόγον Plat. Phil. 43a ; auch c. dat., οὔτε ὑπεκστήσεταί σοι ὁ δοῦλος Xen. Ath. 1.9 ; u. absolut, ὑπεκστῆναι, Plut. Sol. 25.
3) von einer Sache abstehen, keine Ansprüche auf sie machen, sie aufgeben, ὑπεξίστασθαι τῆς ἀρχῆς, die Herrschaft abtreten, Her. 3.83 ; auch ἄρχειν, Luc. Saturn. 6.
ὑπεξίστημι
- 1Mid.-Pass., with aor2 and perf. act., to depart secretly, ὑπ. τῆς ἀρχῆς to give up all claim to it, like Lat. abdicare se magistratu, Hdt.; so c. inf., ὑπ. ἄρχειν Luc.
- 2c. acc. to go out of the way of, to give place to, make way for, Xen.: c. dat. to yield to, give way to, Plut.