ὑπεξαλύσκω
ὑπεξ-ᾰλύσκω, aor. -ήλυξα,
- = *ὑπεξᾰλέομαι, c. acc., Hes. Th. 615, A.R. 3.551.
ὑπ·εξαλύσκω [ᾰ] c. le préc. Hés. Th. 615 ; A. Rh. 3, 551.
ὑπεξαλύσκω, (ἀλύσκω), = ὑπεξαλέομαι, τί, Hes. Th. 615 u. sp.D., wie Ap.Rh. 3.551.