ὑπεξανίσταμαι
ὑπεξανίσταμαι, to rise and make room for
ὑπεξ-ανίσταμαι, aor. 2 -ανέστην,
- arise, διαβολὴ ὑ. Plu. Cam. 22, cf. Luc. Merc.Cond. 39; ὑ. τινί rise as a mark of respect for . ., Id. Demon. 63, Plu. Lyc. 20, etc.
ὑπ·εξανίσταμαι (f. -αναστήσομαι, ao. 2 -ανέστην, etc.) [ᾰ] se lever pour faire place à, dat. Plut. Lyc. 20 ; Luc. Demon. 63 ; avec πρός et le dat. Luc. M. cond. 39 ; abs. Plut. Pyrrh. 11, etc.
ὑπεξανίσταμαι, (ἵστημι), = ὑπανίσταμαι, παριόντι Luc. Demon. 63.
ὑπεξανίσταμαι
= ὑπανίσταμαι, Plut., Luc.
- ὑπ. τινι to rise and make room for him, Plut., Luc.